فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٦٦٣ - 4 صدق و صدقه در تفاسیر روایی
از ترس است! وحشت نکن و بگو: «اللهم انک ملیک مقتدر، ما تشاء من امر یکون»، سپس هرچه میخواهی بخواه. او میگوید، من این دعای کوتاه را خواندم و چیزی از خدا نخواستم مگر اینکه انجام شد (به نقل از روح المعانی، ج ٢٧، ص ٨٣). [١] ٤. صدق و صدقه در تفاسیر روایی
سید هاشم بحرانی و علامه شیخ عبد علی بن جمعه عروسی قدّس سرّه قدس اللّه
سرهما الشریفان، در دو تفسیر شریف برهان و نور الثقلین، و علامه شیخ جلال
الدین عبد الرحمن سیوطی در تفسیر در المنثور، در ذیل آیات صدق و صدقه،
روایاتی را به نقل فرمودهاند:
فی قوله تعالی: «لَیْسَ الْبِرَّ أَنْ
تُوَلُّوا وُجُوهَکُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لکِنَّ
الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ
الْکِتابِ وَ النَّبِیِّینَ وَ آتَی الْمالَ عَلی حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبی
وَ الْیَتامی وَ الْمَساکِینَ وَ ابْنَ السَّبِیلِ وَ السَّائِلِینَ وَ فِی
الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَی الزَّکاةَ وَ الْمُوفُونَ
بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِینَ فِی الْبَأْساءِ وَ
الضَّرَّاءِ وَ حِینَ الْبَأْسِ أُولئِکَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ أُولئِکَ
هُمُ الْمُتَّقُونَ» [٢]، روایاتی را نقل فرمودهاند، از جمله:
١. علی
بن ابراهیم فرموده: آیه، شرط ایمان است و آن عبارت است از تصدیق به خدا،
قیامت، ملایکه و کتاب و به پیامبران الی آخر الایه. [٣]
٢. طبرسی در مجمع البیان از ابی جعفر، امام باقر، و ابی عبد اللّه، امام صادق علیهما السّلام فرموده:
مراد از ذوی القربی در آیه، خویشاوندان پیامبر صلّی اللّه علیه و آله هستند. [٤]
٣.
محمّد بن یعقوب با اسنادش از ابی بصیر و او هم از ابی عبد اللّه، امام
صادق علیه السّلام، روایت کند که از آن حضرت درباره قول خدای تعالی:
«إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساکِینِ»، سؤال نمود و آن حضرت
فرمود: «الفقیر الذی لا یسئل الناس، و المسلمین اجهد منه، و البائس
اجدّهم.»: «فقیر»، کسی است که از مردم سؤال نمیکند، و «مسکین»،
نیازمندیاش از فقیر، طاقتفرساتر است، و «یابس»، احتیاجش از آن دو بیشتر
است. [٥]
[١]. تفسیر نمونه، ج ٢٣، ص ٨١- ٨٠ و ٨٧.
[٢]. بقره/ ١٧٧.
[٣]. برهان، ص ١١١.
[٤]. برهان، ص ١١١.
[٥]. برهان، ص ١١١.