نیکو رفیقانی هستند: «وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقاً.» [١] ب- نیکی به والدین‌

پروردگار تو حکم نمود به این‌که جز او، هیچ‌کسی را عبادت نکنید و به پدر و مادر خود نیکی نمایید. اگر نزد تو، پیری یکی از آن دو یا هردوی آنان برسد، به آنان سخن ناپسند مگو و آن دو را از خود دور مگردان، و با آن دو، سخن پسندیده و کریمانه بگو، و نزد آن دو از سر رحمت، دست تواضع را فروبند و بگو، پروردگارا! آنان را رحمت کن؛ همچنان که مرا در کودکی تربیتم نمودند؛ که پروردگارتان به آنچه در نفوستان است، داناتر می‌باشد، اگر صالح باشید: «وَ قَضی رَبُّکَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ کِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا کَرِیماً وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما کَما رَبَّیانِی صَغِیراً رَبُّکُمْ أَعْلَمُ بِما فِی نُفُوسِکُمْ إِنْ تَکُونُوا صالِحِینَ فَإِنَّهُ کانَ لِلْأَوَّابِینَ غَفُوراً.» [٢]

ج- انفاق از آنچه خدای تعالی روزی داده‌

و پیش از آنکه مرگ یکی از شما برسد، از آنچه خدای تعالی به شما روزی داده، انفاق کنید که (در آن هنگام) می‌گوید: پروردگارا! اگر مرگ مرا چند صباحی به تأخیر بیندازی، صدقه داده و انفاق می‌کنم و از صالحین می‌باشم: «وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ فَیَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِی إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَکُنْ مِنَ الصَّالِحِینَ.» [٣]

د- انجام عمل صالح‌

اشاره

آنان که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند، مسلمان آنان را در میان صالحین داخل می‌گردانیم: «وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِی الصَّالِحِینَ.» [٤]

[١]. نساء/ ٦٩.
[٢]. اسراء/ ٢٥- ٢٣.
[٣]. منافقین/ ١٠.
[٤]. عنکبوت/ ٩.