فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٥٣ - ج- معنا و مفهوم سوّم خلوص

یکی از معانی خلوص، اخلاص توبه‌کنندگان از نفاق است؛ به‌گونه‌ای که بدون ریا و از سر اخلاص، رضای او تعالی را طلب نمایند؛ یعنی از هر فسادی که در نفس و در عمل آنان است، اصلاح گردند و از کتاب خدا و سنّت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله تبعیت کنند و دینشان را از هر آمیختگی، خالص نمایند و در این توبه و بازگشت، پابرجا و استوار باشند: «إِلَّا الَّذِینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَ أَخْلَصُوا دِینَهُمْ لِلَّهِ فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ.» [١]
منافقین اهل جهنم هستند، و خدا توبه کسی را که اصلاح گردد، می‌پذیرد، و آنکه توبه کند و عمل صالح انجام دهد، رستگار خواهد بود:
١. جایگاه منافقین، در پست‌ترین درکات جهنم است: «إِنَّ الْمُنافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً» [٢]،
٢. کسی که توبه کند و اصلاح گردد، خدای تعالی توبه او را می‌پذیرد، و بدی‌هایش به خوبی مبدّل گردد، و از رستگاران شود، و داخل بهشت گردد: «فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَ أَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ یَتُوبُ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» [٣]، «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً» [٤]، «فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَعَسی أَنْ یَکُونَ مِنَ الْمُفْلِحِینَ» [٥]، «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا یُظْلَمُونَ شَیْئاً.» [٦]

یکی از معانی و مفاهیم خلوص، تضرّع و دعا به سوی خدای سبحان، بر وجه اخلاص، یعنی انقطاع و بریدن از ما سوی اللّه، است: «وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ.» [٧]؛ یعنی او تعالی را از سر اخلاصی که خاص، خالص، سبب انقطاع از ما سوایش و سزاوار