١١. معنای «هذا کِتابٌ مُصَدِّقٌ لِساناً عَرَبِیًّا»، چنین است که این قرآن در حالی که به زبان عربی است، تصدیق‌کننده تورات، کتاب موسی، است تا ظالمان را انذار کند و به نیکوکاران بشارت دهد: «وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً وَ هذا کِتابٌ مُصَدِّقٌ لِساناً عَرَبِیًّا لِیُنْذِرَ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ بُشْری لِلْمُحْسِنِینَ.» [١]
١٢. معنای «فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ»، این است که در مجلس رضایت‌بخش، با فضیلت و با کرامتی که تحقق وعده‌های خدای متعال در آن صدق می‌کند: «فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِرٍ» [٢] ج- معنای صدق و صدقه با استناد به آیات قرآن‌

١. «أُولئِکَ الَّذِینَ صَدَقُوا»: آنانند ابرار، آن کسانی که در ایمان و عمل، راست گفتند؛ آنان همان متقین هستند، و در برخی از مؤمنین مردانی هستند که آنچه را که خدای تعالی بر آن پیمان بستند، راست گفتند:
الف- آنان ابرارند؛ کسانی که راست گفتند در ایمانشان به خدا، به روز قیامت، ملایکه، کتب آسمانی و پیامبران. نیز راست گفتند در عملشان به بذل مال، اقامه صلات، اعطای زکات، وفای به عهد و صبر و شکیبایی. آنان همان متقین هستند: «لَیْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لکِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ الْکِتابِ وَ النَّبِیِّینَ وَ آتَی الْمالَ عَلی حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبی وَ الْیَتامی وَ الْمَساکِینَ وَ ابْنَ السَّبِیلِ وَ السَّائِلِینَ وَ فِی الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَی الزَّکاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِینَ فِی الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِینَ الْبَأْسِ أُولئِکَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ.» [٣]
ب- برخی از مؤمنین مردانی هستند که آنچه را که با خدای تعالی بر آن پیمان بستند، راست گفتند: «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلًا» [٤]

[١]. احقاف/ ١٢.
[٢]. قمر/ ٥٥.
[٣]. بقره/ ١٧٧.
[٤]. احزاب/ ٢٣.