ریسمان الهی، آل محمّد صلّی اللّه علیه و آله می‌باشد که مردم مأمور تمسّک به آن هستند، ولی نه احادیث، و نه آن تفسیرها، هیچ کدام با یکدیگر اختلاف ندارند؛ زیرا منظور از ریسمان الهی، هرگونه وسیله ارتباط با ذات پاک خداوند است، خواه این وسیله، اسلام باشد، یا قرآن، یا پیامبر و اهل بیت او، و به عبارت دیگر، تمام آنچه گفته شد، در مفهوم وسیع «ارتباط با خدا» که از معنای «حبل اللّه» استفاده می‌شود، جمع است. تعبیر به «حبل اللّه» برای چیست؟

نکته جالب این‌که: تعبیر از این امور به «حبل اللّه»، در واقع، اشاره به یک حقیقت است، که انسان در شرایط عادی و بدون داشتن مربی و راهنما، در قعر درّه طبیعت و چاه تاریک غرایز سرکش و جهل و نادانی باقی خواهد ماند، و برای نجات از این دره و برآمدن از این چاه، نیاز به رشته و ریسمان محکمی دارد که بر آن چنگ بزند و بیرون آید. این رشته محکم، همان ارتباط با خدا از طریق قرآن و آورنده قرآن و جانشینان واقعی او می‌باشد که مردم را از سطوح پایین و پست، بالا برده و به آسمان تکامل معنوی و مادی می‌رساند.

دشمنان دیروز و برادران امروز

فی قوله تعالی: «وَ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً»، فرموده: سپس قرآن، به نعمت بزرگ اتحاد و برادری اشاره کرده و مسلمانان را به تفکّر در وضع اندوهبار گذشته، و مقایسه آن «پراکندگی» با این «وحدت» دعوت می‌کند و می‌گوید: فراموش نکنید که در گذشته، چگونه با هم دشمن بودید، ولی خداوند در پرتو اسلام و ایمان، دل‌های شما را به هم مربوط ساخت، و شما دشمنان دیروز، برادران امروز شدید، و جالب توجّه این‌که: کلمه «نعمة» را دو بار در این جمله تکرار کرده و به این طریق اهمیت موهبت اتفاق و برادری را گوشزد می‌کند. نکته دیگر این‌که مسأله «تألیف قلوب مؤمنان» را به خود نسبت داده، می‌گوید: خدا در میان دل‌های شما الفت ایجاد کرد، و با این تعبیر، اشاره به یک معجزه اجتماعی اسلام شده؛