فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٤٠٩ - 5 تدبّر در آیات سکینه
قوله تعالی: «کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَ لِیَتَذَکَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ.» [١]
تحقیقی که از تفاسیر روایی گذشت، معانی متنوعی از سکن در آیات سکینه فهمیده میشود که اجمال آن، به شرح زیر است:
١.
فی قوله تعالی: «وَ قُلْنا یا آدَمُ اسْکُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُکَ
الْجَنَّةَ وَ کُلا مِنْها رَغَداً حَیْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ
الشَّجَرَةَ فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ» [٢]، سکن، به معنای آرامش بدون
تعب و رنج در بهشت است.
٢. فی قوله تعالی: «فالِقُ الْإِصْباحِ وَ
جَعَلَ اللَّیْلَ سَکَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِکَ
تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ» [٣]، سکن، به معنای آرامش و استراحت در
شب است.
٣. فی قوله تعالی: «هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ
واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِیَسْکُنَ إِلَیْها فَلَمَّا
تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِیفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ
دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَیْتَنا صالِحاً لَنَکُونَنَّ مِنَ
الشَّاکِرِینَ» [٤]، سکن، به معنای آرامش یافتن به سوی زوجه است.
٤. فی
قوله تعالی: «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ
تُزَکِّیهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَیْهِمْ إِنَّ صَلاتَکَ سَکَنٌ لَهُمْ وَ
اللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ» [٥]، سکن، به معنای آرامش و طمأنینه نفوس است.
٥.
فی قوله تعالی: «وَ لَنُسْکِنَنَّکُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذلِکَ
لِمَنْ خافَ مَقامِی وَ خافَ وَعِیدِ» [٦]، سکن، به معنای استقرار و امنیت
یافتن در زمین است به سبب خوف از مقام خدای تعالی و تقوای از او.
٦. فی
قوله تعالی: «هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ السَّکِینَةَ فِی قُلُوبِ
الْمُؤْمِنِینَ لِیَزْدادُوا إِیماناً مَعَ إِیمانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ
السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً» [٧]، سکینه،
به معنای آرامش نفس، ثبات و اطمینان دلهای مؤمنین است به آنچه بدان ایمان
آوردهاند، که
[١]. ص/ ٢٩.
[٢]. بقره/ ٣٥.
[٣]. انعام/ ٩٦.
[٤]. اعراف/ ١٨٩.
[٥]. توبه/ ١٠٣.
[٦]. ابراهیم/ ١٤.
[٧]. فتح/ ٤.