فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٧٤١ - الف- تفسیر صلح، صالحون و صالحین به اقتضای آیات

نیز فی قوله تعالی: «وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِکَ کُنَّا طَرائِقَ قِدَداً» [١]، روایاتی را ذکر نموده‌اند، از جمله:
١. تفسیر علی بن ابراهیم با اسنادش از حسین بن زیاد، از ابی عبد اللّه، امام صادق علیه السّلام روایت کند که فرمود: «کُنَّا طَرائِقَ قِدَداً»؛ یعنی بر مذاهب مختلف می‌باشند. [٢]
٢. ابن جریر و ابن ابی حاتم درباره قوله: «وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِکَ»، از ابن عباس اخراج نمودند که او گفت: «منا المسلم و منا المشرک.»: بعضی از ما مسلمان، و بعضی از ما مشرک هستند. درباره قوله: «کُنَّا طَرائِقَ قِدَداً» گفت: «اهواء شتی.»: دارای آرای پراکنده. [٣] ٥. تدبر در آیات صلح و صالحون‌

اشاره

قوله تعالی: «کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَ لِیَتَذَکَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ.» [٤]
بعد از مروری که در معنای لغوی و تفسیر آیات مذکور و نیز تفسیر روایی آنها داشتیم، در اینجا تفسیر، صلح، صالحون و صالحین را به اقتضای هریک از آیات، جداگانه بیان می‌کنیم، و پس از آن، صفات صالحین و این‌که پیامبران صالحین‌اند، صفات صالحین از مؤمنان، و صفات صالحین از مؤمنان اهل کتاب و غیره را، با استناد به آیات قرآن بررسی می‌نماییم.

الف- تفسیر صلح، صالحون و صالحین به اقتضای آیات‌

١. قوله تعالی: «وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَیْهِما أَنْ یُصْلِحا بَیْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَیْرٌ وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیراً» [٥]؛ یعنی زن با طیب خاطر و به منظور جلب عواطف همسرش، از بعضی

---

[١]. جن/ ١١.
[٢]. نور الثقلین، ج ٥، ص ٤٣٧، حدیث ٢٧- برهان، ص ١١٥٣.
[٣]. در المنثور، ج ٦، ص ٢٣٧.
[٤]. ص/ ٢٩.
[٥]. نساء/ ١٢٨.