فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٧٣٤ - 4 صلح و صالحون در تفاسیر روایی

یعنی گرچه بعضی از ما اخباری را از طریق استراق سمع به دست می‌آوردند، در اختیار انسان‌های شرور می‌گذاردند تا مایه گمراهی مردم شوند، ولی همه طایفه جن چنین نبودند. این آیه، در ضمن، ذهنیات ما انسان‌ها را درباره جن نیز اصلاح می‌کند؛ زیرا در تصوّر بسیاری از مردم واژه «جن» با نوعی شیطنت و فساد و گمراهی و انحراف همراه است. این آیه می‌گوید. آنها نیز گروه‌های مختلفی دارند: صالح و غیر صالح. واژه «قدد» (بر وزن پسر)، جمع «قد» (بر وزن ضد) به معنای «بریده شده» است، و به گروه‌های مختلف، به خاطر این‌که قطعه‌های جدا از هم هستند نیز اطلاق می‌شود. [١] ٤. صلح و صالحون در تفاسیر روایی‌

سید هاشم بحرانی و علامه شیخ عبد علی بن جمعه عروسی قدّس سرّه در دو تفسیر شریف برهان و نور الثقلین، و علامه شیخ جلال الدین عبد الرحمن سیوطی، در تفسیر شریف در المنثور فی قوله تعالی: «وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَیْهِما أَنْ یُصْلِحا بَیْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَیْرٌ وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیراً» [٢]، روایاتی را به شرح زیر نقل فرموده‌اند، از جمله:
١. محمّد بن یعقوب، با اسنادش تا علی بن ابی حمزه، و او می‌گوید، درباره قول خدای عزّ و جلّ: «وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً» [٣]، از ابی الحسن علیه السّلام سؤال نمودم.
پس آن بزرگوار فرمود: «اذا کان کذلک یهمّ بطلاقها. قالت له: امسکنی و ادع لک بعض ما علیک من یومی و لیلتی، حلّ له ذلک و لا جناح علیهما.»: وقتی امر چنین باشد که مرد اهتمام بر طلاق زن داشته باشد، زن به او بگوید: بعضی از آنچه بر تو واجب است، می‌بخشم و بعضی از قسمت روزها و شبهایم را بر تو حلال می‌کنم، آن برای مرد حلال شده و گناه و اشکالی بر آن دو نیست. [٤]

---

[١]. تفسیر نمونه، ج ٢٥، ص ١١٦- ١١٥.
[٢]. نساء/ ١٢٨.
[٣]. نساء/ ١٢٨.
[٤].