فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٦٩١ - ب- کلمات قصار پیرامون صدقه

٢٨. «للصّدق نجعة.»: برای راستی و راستگویی، راحتی و آسایش است (چون وقتی گفتار مطابق واقع بود، هیچ ترس و هراسی در آن راه نخواهد داشت).
٢٩. «بالصّدق تزیّن الأقوال.»: با راستگویی، گفتارها زینت و آرایش می‌شوند.
٣٠. «الصّدق حقّ صادع.»: راستی حقی است آشکار و درخشنده. ب- کلمات قصار پیرامون صدقه‌

١. «الصّدقة، أعظم الرّبحین.»: صدقه، عظیم‌ترین سود از دو سود ظاهری و معنوی است.
٢. «الصّدقة، أفضل الذّخرین.»: صدقه، برترین دو ذخیره (ذخیره ظاهری و ذخیره اخروی) است.
٣. «الصّدقة، تستنزل الرّحمة.»: صدقه، رحمت را فرود می‌آورد.
٤. «الصّدقة، تستدفع البلاء و النّقمة.»: صدقه، بلا و عقوبت را دفع می‌کند.
٥. «إنّکما إلی إنفاق ما اکتسبتم أحوج منکم إلی اکتساب ما تجمعون.»: البته، شما به انفاق و خرج کردن آنچه به دست آورده‌اید نیازمندترید نسبت به اکتساب آنچه جمع می‌کنید (که اگر خرج نکنید و حقوق واجب آن را نپردازید، وزر و وبال خواهد شد).
٦. «إذا أفلقتم فتاجروا اللّه بالصّدقة.»: هرگاه بی‌چیز شدید، با خدا به وسیله صدقه دادن سودا کنید.
٧. «بالصّدقة تفسح الاجال.»: با صدقه اجل‌ها فسخ می‌شود و یا وسعت می‌یابد و عمر طولانی می‌گردد.
٨. «برکة المال فی الصّدقة.»: برکت مال در صدقه است.
٩. «حصّنوا أنفسکم بالصّدقة.»: نفوس خود را به دادن صدقه حفظ کنید.
١٠. «خیر الصّدقة، أخفاها.»: بهترین صدقه دادن، پنهان‌ترین آن است (زیرا از شایبه ریا محفوظ است.
١١. «سوسوا إیمانکم بالصّدقة.»: با صدقه دادن ایمانتان را تربیت و کامل کنید.
١٢. «سوسوا أنفسکم بالورع و داووا أمراضکم بالصّدقة.»: نفوس خود را با پارسایی تربیت و کامل کنید و بیماری‌هایتان را با دادن صدقه مداوا نمایید.