فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٥٧ - کلمات قصار پیرامون اخلاص
١. خواندن سوره حمد در عبادت، متضمن حمد و ثنای خدای جلّ و علا است:
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ. الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ. إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ. اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لَا الضَّالِّینَ.» [١]
٢. خواندن سوره توحید در عبادت، در شأن توحید خدای وحده تعالی است: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ. اللَّهُ الصَّمَدُ. لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ. وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.» [٢] کلمات قصار پیرامون اخلاص
در غرر الحکم و درر الکلم در «باب الاخلاص» سخنانی به اقتصار از مولای
موحّدان، امیر مؤمنان، علی علیه السّلام بیان شده که در اینجا برخی از آن
سخنان را نقل میکنیم:
١. «الإخلاص، فوز.»: اخلاص، رستگاری است.
٢. «الإخلاص، غایة.»: اخلاص، غایت و نهایت به کمال رسیدن است.
٣. «الإخلاص، خیر العمل.»: اخلاص، بهترین عمل است.
٤. «الإخلاص، ثمرة العبادة.»: اخلاص، ثمره عبادت است.
٥. «الإخلاص، شیمة أفاضل النّاس.»: خالص بودن در طاعات، شیوه افراد برتر مردم است.
٦. «الإخلاص، عبادة المقرّبین.»: عبادت مقربان درگاه الهی، خلوص و خالص بودن است.
٧. «الإخلاص، غایة الدّین.»: خالص بودن، غایت و هدف دین است.
٨. «الإخلاص، اشرف نهایة.»: اخلاص، شریفترین نهایت است.
٩. «الإخلاص، ثمرة الیقین.»: اخلاص، میوه یقین است.
١٠. «الإخلاص، ملاک العبادة.»: اخلاص، ملاک و معیار عبادت است.
١١. «الإخلاص، أعلی الإیمان.»: اخلاص، بلندترین مرتبه ایمان است.
١٢. «إخلاص العمل من قوّة الیقین و صلاح النّیة.»: خالص گردانیدن عمل، از قوّت یقین و درستی قصد و نیّت است.
[١]. حمد/ ٧- ١.
[٢]. توحید/ ٤- ١.