فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٣٣١ - 4 رضوان اللّه در تفاسیر روایی

علامه شیخ عبد علی بن جمعه عروسی، در تفسیر نور الثقلین، و سید هاشم بحرانی در تفسیر برهان و علامه شیخ جلال الدین، عبد الرحمن سیوطی، در تفسیر در المنثور فی قوله تعالی: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ» [١]، روایاتی را نقل فرموده‌اند، از جمله:
١. در امالی شیخ طایفه قدّس سرّه با اسنادش تا حکیم بن جبیر، از علی بن الحسین علیه السّلام درباره قول اللّه عزّ و جلّ: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ»، نقل شده که: «قال:
نزلت فی علی علیه السّلام، حین بات علی فراش رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله.»: آن بزرگوار فرمود: آیه درباره علی علیه السّلام نازل گردید، آن هنگام که بر رختخواب پیامبر صلّی اللّه علیه و آله خوابید [٢]، و در تفسیر برهان ذکر نموده که این حدیث از طریق مخالفین روایت شده.
٢. در امالی شیخ طوسی، با اسنادش تا انس بن مالک و او گوید: چون پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله توجّه خود را به سوی غار معطوف نمود، و ابو بکر با او بود، پیامبر صلّی اللّه علیه و آله به علی علیه السّلام فرمان داد به این‌که: بر رختخواب او بخوابد و عبایش را به خود بپیچد. پس علی علیه السّلام خوابید، در حالی که خودش را در موضع کشته شدن، احساس می‌کرد، و مردانی از قریش داخل شدند، در حالی که قصد کشتن پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله را داشتند. پس همین که خواستند شمشیرهایشان را بر او فشار دهند و این در حالی بود که شک نداشتند از این‌که او، محمّد صلّی اللّه علیه و آله است، گفتند: او را بیدار کنید، تا در حالی که شمشیرهای کشیده را می‌بیند، کشتن را درک کند. پس همین که او را بیدار کردند و دیدند او علی است، وی را ترک نمودند و در طلب پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله، از آنجا متفرّق شدند. پس خدای عزّ و جلّ آیه «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ» را نازل فرمود. [٣]