الَّذِینَ آمَنُوا إِذا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ.» [١]
٢. ایمان، عمل صالح، بسیار یاد خدا کردن و دادخواهی و پیروزی بعد از مورد ظلم و ستم واقع شدن، قرین همدیگرند: «إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللَّهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.» [٢]
٣. خدای تعالی به مؤمنین امر فرموده که: بسیار خدا را یاد کنند: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثِیراً» [٣]، «فَإِذا قُضِیَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ.» [٤] ح- مفهوم هشتم رجاء

هرکس به خدای تعالی امیدوار است و به پاداش نیک او در قیامت، امید دارد، در عبادت، در بیزاری از مشرکین و در بیزاری از آنچه آنها می‌پرستند، ابراهیم علیه السّلام و مؤمنین به او را، اسوه و الگو قرار می‌دهد، هرچند خدای تعالی، بی‌نیاز از عبادت آنان بوده و بسیار ستوده است: «لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِیهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ کانَ یَرْجُوا اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ وَ مَنْ یَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ.» [٥]
اگر شما و هرکه که در زمین است، کفر بورزد، بدانید که خدای تعالی، بی‌نیاز و ستوده است و این مردم هستند که به خدای متعال نیازمندند؛ زیرا آنچه در آسمان‌ها و زمین است، همه متعلّق به خدای تعالی است: «وَ قالَ مُوسی إِنْ تَکْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِیٌّ حَمِیدٌ» [٦]، «وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ» [٧]، «وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ» [٨]، «وَ لَقَدْ آتَیْنا لُقْمانَ الْحِکْمَةَ أَنِ اشْکُرْ لِلَّهِ وَ مَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّما یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ» [٩]، «لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ.» [١٠]

[١]. انفال/ ٤٥.
[٢]. شعراء/ ٢٢٧.
[٣]. احزاب/ ٤١.
[٤]. جمعه/ ١٠.
[٥]. ممتحنه ٦.
[٦]. ابراهیم/ ٨.
[٧]. فاطر/ ١٥.
[٨]. بقره/ ٢٦٧.
[٩]. لقمان/ ١٢.
[١٠]. لقمان/ ٢٦.