فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٢٢٣ - کلمات قصار پیرامون ذکر و ذکر نعمت

لشکر کفر، ارسال امداد مناسبی از جانب خدای تعالی است که علاوه بر مرئی و قابل رؤیت بودن، در جهت انهدام تدارکات دشمن و تضعیف قدرت رزمی آنان هم مؤثر واقع گشت که نهایتا به پیروزی مسلمین انجامید. ثانیا، قوله: «وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها»، نزول ملایکه (لشکریانی که شما آنها را نمی‌دیدید)، امداد مناسب دیگری است از جانب خدای تعالی که هماهنگ با امداد وزش طوفان، برای تقویت روحیه مسلمانان و تضعیف روحیه لشکریان کافر ارسال گردید که اگرچه نزول آنان برای مؤمنین قابل رؤیت نبود، امّا در پیروزی آنان مؤثر بود. کلمات قصار پیرامون ذکر و ذکر نعمت‌

در غرر الحکم و درر الکلم، در «باب الذکر و ذکر النعمة» سخنانی به اقتصار از مولی الموحدین، امیر المؤمنین، علی علیه السّلام بیان شده که در اینجا برخی از آنها را نقل می‌کنیم:
١. «الذّکر أفضل الغنیمتین.»: یاد خدا، افزون‌ترین دو غنیمت است.
٢. «الذّکر الجمیل أحد الحیاتین.»: یاد نیکو، یکی از دو زندگی است.
٣. «الذّکر الجمیل احد العمرین.»: یاد نیکو، یکی از دو عمر است.
٤. «الذّکر یؤنس اللّب، و ینیر القلب، و یستنزل الرّحمة.»: یاد خدا، خرد را آرامش داده و دل را نورانی می‌کند، و رحمت را فرود می‌آورد.
٥. «الذّکر نور العقل و حیاة النّفوس و جلاء الصّدور.»: ذکر و یاد خدا، روشنی عقل، حیات نفوس و جلای سینه‌ها است.
٦. «الجلوس فی المسجد من بعد طلوع الفجر إلی حین طلوع الشّمس للاشتغال بذکر اللّه سبحانه أسرع فی تیسیر الرّزق من الضّرب فی أقطار الأرض.»: نشستن در مسجد بعد از طلوع فجر تا هنگام طلوع آفتاب برای مشغول بودن به ذکر خدای سبحان، در آسان کردن روزی، از مسافرت در اطراف زمین، سریع‌تر است.
٧. «اشحن الخلوة بالذّکر، و أصحب النّعم بالشّکر.»: خلوت را با یاد و ذکر خدا برگردان و نعمت‌ها را با شکر همراه و مصاحب ساز.