سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٦ - در سفارت ايران در هند

اين است كه تحريف در اديان يك مسأله بسيار جدى است. با اين‌كه اصل توحيد و يگانه‌پرستى امرى فطرى است و انبيا هم همين مسير فطرت را تقويت كردند، ولى بعد از هر پيامبرى در اثر عوامل مختلف تحريف‌هايى در دين‌ها پيدا شد. در ادامه همين آيه آمده: كانَ النّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ، در چند جاى قرآن تصريح شده كه لااقل يكى از عوامل پيدايش تحريف در اديان، نخبگان و عالمان همان دين بوده‌اند‌؛ كسانى كه به دليل خودپرستى، مقام‌دوستى، حسادت و اغراض شخصى در ميان مردمان ايجاد اختلاف كردند. تمام اديان و همه پيغمبران الهى عالم منادى توحيد بودند. نياى همه‌شان حضرت ابراهيم(عليه السلام) بود‌؛ إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَالأَْرْضَ حَنِيفاً وَما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ،[١] بعدها نيز حضرت موسى و حضرت عيسى و ديگر انبيا منادى توحيد بودند، ولى در همه اين اديان تحريف واقع شد.

اكنون تنها كتاب‌هاى دينى تورات، انجيل و قرآن از انبياى الهى باقى مانده است. از كتاب‌هاى ساير اديان هيچ خبرى نيست. هيچ اثرى از كتاب حضرت نوح(عليه السلام)، كتاب حضرت ابراهيم(عليه السلام) و ساير كتاب‌هاى آسمانى نيست. صرفاً كتاب حضرت موسى و عيسى در دسترس است.