سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٧ - سخنرانى حضرت آيت الله مصباح يزدى« دام عزه» در محل رايزنى فرهنگى ايران در هند

نبود، صد ركعتش هم نبود، اما در اين‌كه على نمونه بارز پرستش‌گر خدا بود هيچ شكى نيست.

صفت برجسته ديگر حضرت على(عليه السلام) كه نمى‌توان درباره‌اش شك كرد و احتياجى هم به سند تاريخى و حديث و تاريخ ندارد، شجاعت و شهامت و فداكارى على در راه خداست. آيا يك نفر در عالم پيدا مى‌شود كه بگويد على بن ابى‌طالبى كه در تاريخ نامش آمده، انسان ترسويى بوده است؟ آدمى بوده كه از جنگ فرار مى‌كرده؟ آدمى بوده گريزان از خطر‌؛ يك آدم تن‌پرور راحت‌طلب، بله على(عليه السلام)طالب عدالت بود اهل عبادت هم بود اما اهل جنگ و شمشير و كشتن و كشته شدن نبود، آيا مى‌توان يك چنين چيزى تصور كرد؟ آيا كسى در عالم چنين حرفى زده است؟ اگر على وجود داشته نمونه بارز شجاعت در عالم انسانيت بوده است. قسم مى‌خورد كه اگر تمام فرقه‌ها و طوايف عرب يك جا جمع شوند و پشت به پشت هم به جنگ من بيايند، يك تنه در برابرشان مى‌ايستم و پشت به آنها نخواهم كرد‌؛ يعنى ميليون‌ها انسان يك طرف من هم يك طرف، به همين جهت زره على پشت نداشت چون على(عليه السلام) هيچ وقت به دشمن پشت نمى‌كرد. اين‌ها صفاتى است كه دوست و دشمن، مؤمن و كافر، قديم و جديد، پير و جوان، مرد و زن درباره على گفته‌اند، شك كردن در اين صفات هم‌چون ترديد در وجود على(عليه السلام) است. اگر على