سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٢٧ - حوزه علميه الزهراء

كند و اگر خداى نكرده عكسش باشد آن هم عذابش دو برابر خواهد بود براى اين‌كه موجب تجرّى ديگران مى‌شود. در روايت داريم كه: يُغْفَرُ لِلْجَاهِلِ سَبْعُونَ ذَنْباً قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لِلْعَالِمِ ذَنْبٌ وَاحِدٌ‌؛[١] تكليف عالم بسيار سنگين‌تر از ساير افراد است. ساير افراد چون سطح معلوماتشان پايين است معرفتشان هم كم است، اگر گناهى هم بكنند وقتى متوجه شدند زود توبه مى‌كنند، خدا هم توبه‌شان را مى‌پذيرد‌؛ اما عالم چون دانسته گناه مى‌كند و از روى غفلت و نادانى نيست گناهش هم به زودى آمرزيده نمى‌شود. هفتاد گناه جاهل بخشيده مى‌شود قبل از اين‌كه يك گناه عالم بخشيده شود. اين بدان معنا است كه موقعيت‌هاى اجتماعى، تكليف آدم را سنگين‌تر مى‌كند. هركس در جامعه مورد توجه باشد مردم چشم‌هايشان را به او مى‌دوزند بايد رفتارش به گونه‌اى باشد كه ديگران هم از وى الگو بگيرند.

سفارش دوم اين‌كه بكوشيد با هر قدمى كه در راه علم برمى‌داريد تقيدتان به رعايت احكام و آداب شرعى بيشتر شود. علم و تقوا مثل دو بالِ پرواز مى‌مانند. با يك بال نمى‌شود پرواز كرد‌؛ چه علم تنها باشد چه عمل تنها، علم وقتى با عمل و تقوا توأم است آدم را به اوج مى‌رساند. سفارش ديگر اين‌كه سعى كنيد آنچه را مى‌آموزيد