سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٧ - با استادان زبان فارسى

قابل تقديرى است. من در ضمن اين‌كه حسن انتخاب مردم اين سرزمين را از عمق وجود مى‌ستايم، نگران هستم كه آن فرهنگ جهانى مادّى آرام‌آرام سايه شومش را بر سر اين سرزمين بيفكند و سنت‌هاى ديرپاى مردم متمدن اين سرزمين را تحت تأثير قرار دهد. متأسفانه اين فرهنگ مادّى، ادبيات منحطى هم دارد كه به هرجا وارد شود خودش را تحميل مى‌كند. آرام آرام آن واژه‌ها كه حاكى از مطالب دقيق و ظريف عقلانى و عاطفى است جاى خود را به واژه‌هايى مى‌دهد كه چيزى جز خواسته‌هاى حيوانى نيست و اين تأسف‌برانگيز است كه مردمى كه هزاران سال با ظريف‌ترين مفاهيم پرورش يافته‌اند، عقل‌شان با دقيق‌ترين مفاهيم رشد يافته، عالى‌ترين مفاهيم انسانى را در جان خود پرورانده‌اند، لطيف‌ترين مطالب عاطفى را درك و به صورت اشعار زيبا با ادبيات غنى منعكس كرده‌اند، آرام آرام با اين زهر كشنده و اين ويروس خطرناك، مورد هجوم فرهنگى قرار گيرند. من بيش از اين‌كه از زبان فارسى به عنوان زبان مادرى‌ام دفاع كنم، مى‌خواهم از فرهنگ اصيل انسانى خودتان دفاع كنم. اگر ما زبان فارسى را توصيه مى‌كنيم به اين دليل است كه توان منعكس كردن بهترين مفاهيم را دارد. مى‌توان بهترين نكته‌هاى عرفانى و بهترين زيبايى‌هاى معنوى را با زبان فارسى بيان كرد. اگر ما اصرار مى‌كنيم كه اين زبان باقى