نبوت خاصه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٤
دليل سوم بر اعجاز قرآن ٣- اختلاف نداشتن آيات قرآن قرآن مجيد كتابى است كه در طول ٢٣ سال در شرايط و حالات متفاوت نازل شد؛ كتابى كه زمانى (همچون عصر پيامبر در مكه) زبان اقليتى محروم، ستمديده و تحت فشار و محاصره اجتماعى به حساب مىآمد، و زمانى ديگر (همچون عصر پيامبر در مدينه) نماينده افكار اكثريتى پيروز و مقتدر محسوب مىشد، و در طول اين مدت از لابلاى هزاران حادثه تلخ و شيرين گذشت.
قرآن، كتابى است كه از موضوعات متنوع سخن مىگويد و مانند كتابهاى معمولى تنها يك بحث اجتماعى، سياسى، فلسفى، حقوقى يا تاريخى را تعقيب نمىكند.
قرآن، گاهى درباره توحيد و اسماء و صفات خدا و نبوت خاصه ٣١ داورى وليد درباره قرآن ص : ٢٨ اسرار آفرينش بحث مىكند و زمانى درباره احكام، قوانين و آداب و سنن و هنگام ديگرى درباره امّتهاى پيشين و سرگذشت تكاندهنده ايشان و زمان ديگرى درباره نصايح و عبادات و رابطه بندگان با خداوند متعال و زمانى هم درباره جهان پس از مرگ و فرجام انسانها و بهشت و جهنّم و چنين كتابى با اين مشخصات نبايد خالى از تضاد و تناقض و نوسانهاى زيادى باشد، هر چند كه نويسنده آن از نوابغ و متفكّران بزرگ باشد، چون معلومات بشر روبه تكامل است و در طول زمان يكسان نيست.
هنگامى كه مىبينيم با تمام اين جهات، همه آيات آن هماهنگ و خالى از هر گونه تضاد و اختلاف است، بخوبى درمىيابيم كه اين كتاب زاييده افكار انسانى نيست، بلكه از سوى خداوند متعال نازل شده است.
قرآن كريم در آيهاى به اين حقيقت اشاره كرده و صريح مىفرمايد: