فرعى؛ ولى در آيه شريفه، منظور از آن فهم و شناخت عميق از اصول و فروع دين، احكام، عقايد و اخلاق است، چون در آخر آيه شريفه مى‌فرمايد: تا بعد از تفقه، قوم خويش را انذار كنند و معلوم است كه انذار با بيان فقه اصطلاحى يعنى با بيان احكام عملى صورت نمى‌گيرد، بلكه احتياج به بيان اصول عقايد (به‌ويژه معاد) هم دارد. «١» پس بر مبلّغان دينى است خود را به سلاح علم و عمل مجهز سازند و با مطالعه و تحقيق در مسائل اعتقادى، اخلاقى و عملى، آمادگى جوابگويى به سؤالات و شبهات مردم را در خود ايجاد كنند و بعداز اينكه توشه علمى مناسبى تهيه ديدند، براى انذار مردم قدم بردارند.
وظيفه مردم در قبال مبلّغان دينى‌ بطور يقين، اگر رسول اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام در ميان مردم بودند، به كار تبليغ و ترويج دين مبين اسلام، مبادرت مى‌ورزيدند. اين وظيفه بسيار مهم و مقدس، بعد از آنان به مبلّغان دينى واگذار شده است.
مردم بايد توجه داشته باشند كه هنگامى كه يك عالم دين، آيات الهى و روايات معصومين عليهم السلام را براى آنان بيان مى‌كند و آنها را از مخالفت با دستورهاى پروردگار بر حذر مى‌دارد، كارى را انجام مى‌دهد كه اگر خود رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله در ميان ما بود، انجام مى‌داد. بدين جهت بايد با جان و دل به سخنان مبلّغان دينى توجه نمود و از مخالفت با قوانين الهى بطور جدّى پرهيز كرد.