دريافت امتيازاتى به اسلام بگروند بلكه حتى، از مخالفت و دشمنى آشكار و نهان نيز دست بر نمى‌دارند، تا آن زمان كه مسلمانان را كاملًا تابع مرام و آئين خود گردانند. مى‌فرمايد آگاه باشيد و فريب تبليغات و ادّعاهاى ديگران را نخوريد كه هدايت و راه حق همان است كه پيامبر (ص) از جانب خدا بر شما عرضه مى‌دارد و اينك با دانستن اين حقايق، اگر از خواسته‌هاى مخالفان پيروى كنيد، ولايت و نصرت الهى را از دست خواهيد داد.
امامت حضرت ابراهيم (ع)
وَ أِذِابْتَلى أِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ أِنى جاعِلُكَ لِلنَّاسِ أِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتى قالَ لا يَنالُ عَهْدِى الظَّالِمينَ «١» و هنگامى كه ابراهيم را پروردگارش به كلماتى- آزمايشهايى- بياموزد، پس (ابراهيم) آنها را به پايان رسانيد، (خداوند) فرمود: همانا من تو را مقتدا و امام مردمان قرار مى‌دهم.
ابراهيم گفت: و از فرزندانم (نيز كسانى را به امامت رسان). خداوند فرمود: عهد من (پيمان امامت) به ستمگران نمى‌رسد.
ابتلا كلمه ابتلاء و بلا يك معنا دارند و آن عبارت است از امتحان كردن كسى يا چيزى تا صفات و خصوصيات باطنى و نهفته در درونش آشكار شود. البته اين آزمايش غالباً همراه با قرار دادن فرد يا شى‌ء در شرايط سخت و ناگوار است.
با مرورى كوتاه در قرآن كريم در مى‌يابيم كه انسانها در اين دنيا با نعمتها و سختيها آزمايش مى‌شوند تا درجه ايمان و صبر آنها آشكار شده، نيكو كردارترين ايشان شناخته گردد. «٢»