در این طرح ابتدا تحت عنوان "انتخاب نیروهای هشداردهنده" رعایت برخی امور موردتأکید قرار گرفته است. برپایه این طرح برای تقویت مواضع در خط جلو (تماس) تدابیری به این شرح در نظر گرفته شده است: احداث موانع پدافندی، استقرار نیروها در مواضع اصلی،کنترل معابر وصولی نیروهای دشمن (ایران)، هماهنگی آتش پشتیبانی و ضرورت هماهنگی گروههای گشتی با کمین و شیوه ارتباط بیسیم و باسیم.

در ادامه این طرح ضمن تشریح چگونگی سیستم اصلی موانع در پنج بند آمده است: «احداث اولین موانع اصلی در جلوی موضع اصلی شامل سه ردیف مین مختلط بوده به طوریکه اولویت ایجاد آنها براساس معابر وصولی احتمالی دشمن بوده و شامل سه ردیف مین ضدنفر، یک ردیف مین ضدتانک به اضافه دو ردیف سیمخاردار سهتایی و یک ردیف سیم تله منور در جلو باشد و در آینده برحسب زمان و موارد موجود به آن افزوده خواهد شد. ... سپس در تکمیل اولویت اول، دو ردیف مین ضدنفر و مواضع سیمی ١٠ × ١٠ ضدنفر به سیستم موانع افزوده شود و چنانکه وقت و ادوات لازم وجود داشته باشد، یک کانال ضدتانک، حفر و داخل و کنارههای آن با سیمهای خاردار پوشانده شود. به طوریکه این کانال، ضدتانک و ضدنفر باشد. ... همچنین باید حفاظت از سیستم موانع با آتش دیدبانی [به صورت] شبانهروزی انجام شود. دیدبانی در روز از دیدگاهها و دوربینهای معمولی و بزرگ و در شب از دوربینهای بزرگ و بقیه وسایل موجود دیگر انجام گیرد.»

در این ابلاغیه فرماندهی سپاه دوم ضمن اشاره به نحوه گسترش یگانهای اصلی، طرحها و راههای پاتک را بازگو و در ادامه درباره شیوه تدبیر پدافندی خاطرنشان کرده است: «اول، مأموریت نیروهای هشداردهنده مراقبت و گزارش فوری و لحظهبه لحظه کلیه پیشرفتهای جبهه، ازجمله حرکت یگانهای دشمن و تجمعات نیروی وی می باشد. همچنین بایستی دارای آمادگی رزم جهت درگیری و مقاومت در مواضع مربوطه باشد و به عقب کشیده نمی شود مگر با دستور دوم، درصورت عقب نشینی نیروهای هشداردهنده از مواضع مربوطه، فرمانده این نیرو و گروه او بایستی از نحوه کاشتن و چگونگی پخش مینهای (وی.اس) در کانال مواصلاتی به منظور جلوگیری از نفوذ نیروهای دشمن به مواضع پدافندی آگاه شوند ... چهارم به هنگام پدافند در موضع نیروهای هشداردهنده، باید همیشه جناحین موضع مورد توجه قرار گیرد، زیرا پیوسته آنها به منظور محاصره و جداساختن عناصر هشداردهنده و پاسدار عمومی، موردتهاجم دشمن قرار میگیرند.»

در بخشی دیگر از این ابلاغیه، فرمانده سپاه دوم عراق تصریح کرده است: «در تدبیر نبرد پدافندی، اول، نبرد موضع اصلی پس از تماس با نیروهای هشداردهنده و آغاز رخنه به شبکه موانع و درنتیجه رسیدن به منطقه لجمن، شروع می شود و چنانچه دشمن توانست به موضع اصلی نفوذ و موضع یک دسته را اشغال نماید، فرمانده گردان [باید] نیروی احتیاط مربوطه را وارد عمل کند و درصورت عدمموفقیت، تلاش کند که با شکستن جناحین موضع، جناحین دشمن را تثبیت و نیروهای وی را محاصره نماید و از گسترش رخنه جلوگیری به عمل آورد. همچنین درصورت