به ویژه هنگام جزرومد دریا یا عبور کشتیها تشدید می شد، زیرا هنگام عبور شناور کوچک یا نیروی غواص از کنار کشتی بزرگ، حالتی چون خلأ ایجاد می شود که بر حرکت قایق یا نیروی غواص تأثیر گذاشته و آنها را از مسیر منحرف میکند، به طوریکه حرکت دقیق به سمت هدف در تاریکی شب تقریباً امکانپذیر نخواهد بود. بنابراین بر موضوع شناسایی دقیق مسیر، شناسایی نقطهای مناسب برای رهایی نیروها و تعیین شاخصهایی برای تشخیص مسیر حرکت تأکید شد.

٢. چگونگی صعود به بالای اسکله و پاکسازی آن: مرحله دوم عملیات پس از رسیدن شناورها و نیروهای غواص به هدف، صعود به بالای اسکله و پاکسازی آن است. به دلیل فاصله ٨ متری اسکله با سطح آب و نیز تعبیه سیمهای خاردار از بالا تا پائین پایههای اسکله، صعود کار مشکلی است. علاوه براین، درصورت رسیدن غواص به روی اسکله، به محض شلیک اولین تیر، نیروهای دشمن هوشیار خواهند شد و با توجه به تعداد اندک غواصان در مقابل انبوه نیروهای عراقی روی اسکله، امکان تصرف اسکله و کمکرسانی نیروهای پشتیبان به آنها بسیار دشوار خواهد بود. همچنین برخی حاضران در جلسه معتقد بودند که پس از صعود غواصان به بالای اسکله و آغاز درگیری، به دلیل هوشیاری کامل دشمن، نیروهای خودی قادر به پشتیبانی سریع از غواصان نخواهند بود و حتی با فرض امکان انجام این کار، در فاصله زمانی رسیدن نیروهای پشتیبانی، غواصان روی اسکله در معرض تهدید جدی کشته یا اسیرشدن قرار میگیرند.

برای حل این مشکلات، دو راهکار پیشنهاد شد: اول، اجرای آتش سنگین و مستمر توپخانه روی دو اسکله به مدت ٥ روز، قبل از شروع عملیات. دوم، بمباران هوایی اسکله به وسیله هواپیماهای جنگنده، چند ساعت قبل از عملیات و صعود غواصان.

٣. آموزش و افزایش مهارت نیروهای غواص: حاضران بر آموزشهای ضروری و متنوع نیروهای عملکننده نظیر آموزش غواصی در آبه ای متلاطم، تیراندازی از روی قایق، غلبه بر جریانهای جزرومد دریا، جهتیابی در دریا، تمرین سکانداران به شیوه حرکت در دریا و پرهیز از قرارگرفتن در دید رادارهای دشمن تأکید کردند. علت پافشاری بر آموزش و تمرین سکانداران قایقها احتمال ضعیف دستیابی غواصان به اسکلهها قبل از هوشیاری دشمن بود.

٤. انتخاب یگانی مناسب برای عملیات: با توجه به این اصل که موفقیت هر عملیات بستگی به میزان آمادگی روحی و رزمی نیروها و فرماندهان یگان عملکننده دارد، احمد غلامپور فرمانده قرارگاه کربلا، لشکر٢٥ کربلا را گزینهای مناسب برای اجرای عملیات روی اسکلهها معرفی کرد. وی توضیح داد که فرمانده لشکر٢٧ محمدرسولالله(ص) - که برای اجرای این عملیات انتخاب شده - اعتقادی به عملیات روی اسکلههای البکر و العمیه ندارد و چنین عملیاتی را بیهوده میداند. احمد غلامپور تأکید کرد که نباید روی یگانی سرمایهگذاری شود که از همان ابتدا در اجرای عملیات تردید دارد. حاضران در جلسه همچنین عنوان کردند که نیروهای منتخب برای این عملیات باید نترس، دارای روحیه جنگی و ماجراجو باشند.[١]

[١] ٢٢. سند شماره ١٩٧٦١/پن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: جلسه بررسی عملیات روی اسکلههای البکر و العمیه عراق، (قرارگاه نیروی زمینی سپاه، ١٠/٢/١٣٦٥، نوار شماره ١٩٧٦١)، مهدی انصاری، صص ٢٣ - ١٢؛ و - سند شماره ١٢١٥/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٢٦ و ١٢٧.