در ادامه، عزیز جعفری فرمانده قرارگاه قدس مشکل اصلی یگانهای سپاه در پدافند و آفند را ناشیاز کمبود یگان و نیروی رزمی دانست و افزود: هر یگان که در عملیات شرکت میکند، مثلاً یگانهای ارتش، بعد از دو، سه روز باید تعویض شود چون بیش از این قادر به جنگیدن نیست، ولی یگانهای سپاه پاسداران در منطقه والفجر٨، چهل شبانهروز پشتسرهم جنگ کردند، یعنی پس از عملیات هم مدتها در موضع پدافندی برای مقابله با پاتکهای دشمن جنگیدند. مشکل اصلی محدودیت سازمان رزم و توسعهنیافتن آن است. واقعاً اگر بخواهیم جنگ را به جایی برسانیم و به آن سرعتعمل بدهیم با این کندی که اوضاع پیش میرود و ضربه های کوچکی که به دشمن میزنیم اثر نمیکند. ما باید استعداد رزمی خود را به دو یا سهبرابر برسانیم. ما با وضع موجود مجبوریم جاهایی را برای عملیات پیدا کنیم که در آنجا بتوانیم دشمن را غافلگیر کنیم. یکی از فرماندهان ارتش عراق در مصاحبه ای به طور قاطع و محکم گفت که من مطمئن هستم ایرانیها دیگر در هیچجا نمیتوانند حمله بکنند. یعنی اینها از استعداد رزمی و ضعفهای ما به طور دقیق مطلعاند. این واقعیتی است که موجب می شود ما از عملیاتها نتیجه مطلوب نگیریم.

در ادامه جلسه محمد باقری مسئول اطلاعات نیروی زمینی سپاه پاسداران، به چگونگی اقدام عراق برای حفظ سازمان رزم خود اشاره کرد و گفت: دوران خدمت سربازی در عراق سهساله است، ولی بعد از شروع جنگ به هیچکس پایان خدمت ندادهاند، یعنی نیروهایی وجود دارند که ٨ سال است سربازی هستند. عراق همچنین همه احتیاطهای خود را فراخوانده، یعنی افراد عراقی از ١٨ تا ٣٦ ساله الآن در ارتش عراق هستند. به اینترتیب الآن یکمیلیون نفر در خدمت جنگ دارد که ٥٠٠ هزار نفر آن رزمی و ٥٠٠ هزار نفر دیگر پشتیبانیکننده هستند. در عراق خانوادهایی نیست که در جنگ تلفات نداده باشد. در پادگانهای عراق هرساله ٢٠٠٠ افسر وظیفه و ١٥٠٠ افسر کادر، آموزش میبینند. یکی از دلایل اینکه ما نتوانستیم نیروی کادر آموزش دهیم، نداشتن مکان آموزشی است.

محمد باقری افزود که عراقی ها تقریباً تمامی وزارت راه و شرکتهای راهسازی خصوصی و حتی شرکتهای راهسازی خارجی موجود در کشورشان را در خدمت جنگ گرفتهاند. به گونهای که مثلاً وقتی ما در عملیاتهای خیبر و بدر، به جاده بصره - عماره حمله کردیم تا ارتباط شمال و جنوب عراق را در نزدیک جبهه قطع کنیم، عراق ظرف سه ماه توانست سه جاده در منطقه آبگرفته هور احداث کند. واقعاً کاری طاقتفرسا و باورنکردنی بود، در منطقه ای آبی که در برخی نقاط عمق آب به ٧ متر میرسید، جادهای به طول ٧٠ کیلومتر و عرض ١٢ متر، ١٣ متر و ١٨ متر، احداث و بعد هم آسفالت کرد که الآن به عنوان جاده درجه یک در نقشهها چاپ شده است. همچنین زیر آتش رزمندگان، ٥٠ کیلومتر سیلبند و خاکریز احداث کرد. حدود ٣٠ کیلومتر کانال در خط اولش حفر کرد. برای استقرار ٤٠ گردان توپخانه، پد ساخت. روی خور عبدالله در منطقه امالقصر، که زیر آتش توپهای ما است و گاهی بمباران میکنیم، ظرف همین مدت پلی به طول ٩٠٠ متر احداث کرد. با یک حساب سرانگشتی، حدود ٥ میلیون مترمکعب فقط خاک