زیرا دولت فرانسه بیشازپیش از سیاست ترور و وحشت به رهبری ریگان پیروی میکند و همه میدانند این سیاست یکی از سرچشمههای امواج قهر و خشونتی است که گروگانهای فرانسوی نمونه کوچکی در میان هزاران آسیبدیده دیگر از آن بیش نیستند.» این روزنامه سپس خاطرنشان کرد که «سرچشمه عملیات تروریستی را که گروگانگیری جزو آن است بایستی در ادامه مناقشات منطقه ای جستوجو کرد مناقشاتی که ملل فلسطین، لبنان، عراق و ایران از سالها پیش نخستین قربانیان آن محسوب میشوند. زندگی گروگانها بدون شک چندان اهمیتی ندارد و مخالفت فرانسه با اندک تجدیدنظری در موضع خود در جنگ عراق و ایران درجهت یک بیطرفی ظاهری، این نکته را به ثبوت رسانید. نمونههای دیگر این بیاعتنایی نسبت به سرنوشت گروگانها، استرداد جنایتکارانه ٢ پناهنده عراقی به بغداد بود که نزدیک بود اعدام شوند.[١][٢]

روزنامه پلیتیکا اکسپرس (چاپ یوگسلاوی) از زاویه دیگر به این ماجرا پرداخت و ادعا کرد: «معیری در گفتوگو با مقامات فرانسوی، نفوذ ایران بر حزبالله لبنان را برای اولینبار تأیید کرده است.» روزنامه دیگر چاپ این کشور به نام اسلوبجینه ضمن آنکه ایران را به طور تلویحی متهم به گروگانگیری کرد به نقل از مقامات فرانسوی نوشت: «اگرچه ایران به ماجرای گروگانگیری آلوده است، ولی شیراک دست به تلاشی زده است که میتران (نخستوزیر پیشین فرانسه) در آن ناموفق بوده است. از سویی ایران نیز به دلیل تحتفشار قرارگرفتن جنگ با عراق مجبور به بازکردن راه به سوی غرب شده است.» سرانجام در چنین وضعیتی که تحلیلگران درباره سرنوشت گروگانها دچار ابه ام هستند، روزنامه پرنفوذ السفیر (چاپ بیروت) در شماره امروز خود اعلام کرد که ٤ گروگان فرانسوی در لبنان ممکن است به زودی و ظرف ٤٨ ساعت آینده، آزاد شوند.[٣] بااینحال رادیو بیبیسی به تلاش مقامات فرانسوی برای به بود روابط با ایران اشاره کرده و گفت: در درخواست دو طرف دو نکته جالب نهفته است یکی اینکه خود نخستوزیر (ژاک شیراک) قبل از به قدرترسیدن سوسیالیستها در دهه ١٩٧٠ در پلهگذاری روابط نزدیک عراق و فرانسه نقش بسیار داشت و دیگر آنکه همین مقررات سختگیرانه پناهندگی در فرانسه بود که به آیت الله خمینی اجازه داد در اواخر دوره شاه به فرانسه پناهنده شود. به نظر میرسد دولت جدید فرانسه به رهبری شیراک آهستهآهسته نسبت به دولت اسلامی ایران تغییر موضع میدهد.[٤]

[١] سیدعبدالعزیز حکیم رئیس شورایعالی انقلاب اسلامی عراق، در واکنش به اقدام فرانسه در بازگرداندن ٢ دانشجوی عراقی به بغداد گفت: اگر ٢ عراقی اخراجشده از فرانسه دوباره به پاریس بازگردانیده شوند، او میتواند موجبات آزادی گروگانهای فرانسوی را فراهم کند. حکیم که این سخنان را در مصاحبه ای با نشریه فرانسوی لوماتن دوپاری در تهران اظهار میکرد، گفت: «مصاحبه دو دانشجوی عراقی در تلویزیون بغداد و ابراز تمایلشان به ماندن در عراق حاصل فشارهای وارده بر آنان بوده است.» وی گفت: «درصورتیکه آنان این سخنان را در پاریس با حضور نماینده مجاهدین عراقی و خانوادههایشان انجام دهند قابلقبول خواهد بود و دراینصورت من همه چیز را اینجا (در تهران) رها کرده و برای آزادکردن گروگانهای فرانسوی به لبنان میروم.» [خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارشهای ویژه، شماره٦٦، ٤/٣/١٣٦٥، ص٢٤، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٣/٣/١٣٦٥]

[٢] ٣٧. همان، ص١٧، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢/٣/١٣٦٥.

[٣] ٣٨. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارشهای ویژه، شماره ٦٦، ٤/٣/١٣٦٥، صص ١٧ و ١٨، بلگراد - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢/٣/١٣٦٥.

[٤] ٣٩. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارشهای ویژه، شماره ٦٥، ٣/٣/١٣٦٥، ص٢٢، رادیو بیبیسی، ٢/٣/١٣٦٥.