مواضع قبلی شدند.[١] گروهان دوم نیز باوجود رشادت زیاد در کنار جاده مهران - دهلران نتوانست مانع از پیشروی دشمن شود. به طوریکه حتی با انهدام ٤، ٥ تانک دشمن، به دلیل آسیبپذیری از جناحین به محاصره قوای عراقی درآمدند. بااینحال، تعدادی از رزمندگان موفق به گریز از حلقه محاصره شده و به سمت شهرک ملکشاهی عقب نشینی کردند و تعدادی دیگر که در روی جاده یا حاشیه آن مجروح شده بودند با نزدیکشدن تانکهای عراقی خود را به وسط جاده کشیده و با پرتاب نارنجک میکوشیدند از پیشروی تانکها جلوگیری کنند. البته همه آنها نیز به شهادت رسیدند. علاوه بر فرمانده گروهان و دو معاون وی که به شهادت رسیدند، ٦٧ تن دیگر از افراد این گروهان نیز شهید یا مجروح شدند، سومین گروهان که به منطقه فرخآباد (نزدیک قلاویزان) اعزام شده بود، به سبب روشنایی روز پیش از درگیری با دشمن، به دستور فرمانده گروهان به عقب بازگشت.

درگیری منطقه آبزیادی نیز در ساعت ٦:٢٠ صبح، شدت گرفت و نیروهای عراقی با ایجاد رخنه، پاسگاه آبزیادی و ارتفاع ٢٥٤ را از کنترل نیروهای ارتش جمهوری اسلامی خارج کردند و ٨٦ تن از سربازان را به اسارت گرفتند.

در ساعت ٦:٥٠، فرمانده کماندویی نیروی مخصوص در محور شمالی، خبر تصرف خاکریزهای دوم و سوم را در مسیر پیشروی یگان خود به سمت کنجانچم، به فرماندهی تیپ اطلاع داد و دقایقی بعد جاده مواصلاتی حسینآباد به سد کنجانچم به کنترل نیروهای عراقی درآمد. ساعت ٧:١٠، پادگان حسینآباد اشغال شد و در ادامه پیشروی دشمن به سمت ملکشاهی، ٦٠ تن از سربازان ایرانی اسیر شدند و پرچم عراق بالای پادگان حسینآباد نصب شد.[٢]

ساعت ٩ صبح، فرمانده گردان پیشرو دشمن در محور جنوبی، محاصرهشدن شهر مهران و قطع جادههای منتهی به آن را به فرمانده تیپ خبر داد. یک ساعت و چهل دقیقه بعد در محور شمالی، نیروهای دشمن ارتفاع ٢٧٣ را اشغال و رضاآباد و حومه آن را محاصره کردند و ٥٦ تن از رزمندگان را در این منطقه به اسارت درآوردند.

[١] در گزارش دو روز بعد (٢٩/٢/١٣٦٥)، حمزه حمیدینیا به فرمانده نیروی زمینی سپاه آمده است: یک ماه پیش با همه فرماندهان ارتش در این منطقه جلسه گذاشتیم. محورهای احتمالی حمله عراق را برای آنها شرح دادیم. دو نفر بلدچی هم دراختیار فرمانده تیپ٤ گذاشتیم و گفتیم اینها دراختیار شما، سراسر منطقه را شناسایی کنید. حتی استعداد دشمن را به او گفتم. مهدی انصاری راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، در گزارش روزانه خود به نقل از اکبر دانشیار از مسئولان طرح و عملیات قرارگاه نجف، در همین باره نوشته است: «[حتی] درباره ارتفاعات نمهکلانبو با همه فرمانده گردانهای لشکر٨٤ یک ساعت و نیم جلسه داشتیم. فلشهای [حمله احتمالی] دشمن را به آنها گفتیم و [تأکید کردیم] که نیرویت را آرایش بده. شبه ا کمینهایت را در پایین دشت بگذار. یک محور از پایین (جنوب) و یک محور از غرب (چپ) [احتمال] فلش حمله دشمن است. راهها و تدابیر لازم را به آنها گفتیم. دیدگاه زدیم و اطلاعات را لحظهبه لحظه به آنها دادیم که در جریان باشند. گفتیم در یال ٢٧٠ که دشمن خودش را به شما چسبانده، ظرف پنج دقیقه میتواند خط را بشکند و جلو بیاید.» حمیدینیا نیز در ادامه افزود: «هنگام حمله [عراق] تنها یک گردان از تیپ مسلم بن عقیل(ع) از همدان در دست ما بود که سه گروهان آن را در قلاویزان، دوتای دیگر را روی نمهکلانبو گذاشتیم. صبح با سرهنگ علیاری به نمهکلانبو آمدیم. دشمن ارتفاع ٣٠٧ را گرفته بود.» [سند شماره ١٢١٧/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه نیروی زمینی، مهدی انصاری، ٢٢/٢/١٣٦٥ تا ٣١/٢/١٣٦٥]

[٢] ١. سند شماره ٢٦٧/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش تفصیلی تک عراق به مهران، گزارش راوی قرارگاه عملیاتی نجف٢، علی مژدهی، اردیبهشت ١٣٦٥، صص ٢٦ - ٢٤؛ و - سند شماره ١٣٩٨٢ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش نوبه ای واحد اطلاعات قرارگاه خاتمالانبیا(ص)، شماره ١٤، ٣١/٢/١٣٦٥، ص١؛ و - سند شماره ١٤٠٨٠ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش نوبه ای واحد اطلاعات قرارگاه نجف٢، ٦/٣/١٣٦٥، صص ٥ و ٦؛ و - سند شماره ١٣٩٢٩ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از اطلاعات قرارگاه نجف٢ به اطلاعات نیروی زمینی سپاه، ٢٦/٢/١٣٦٥ تا ٢٨/٢/١٣٦٥، ص١؛ و - سند شماره ٢٧٠/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارشی از تک عراق به مهران، گزارش راوی تیپ٢١ امام رضا(ع)، حمید فراهانی، صص ٢٤ - ٢١ و ٢٩.