١. ارتش عراق بامداد امروز، با هجوم به منطقه پیچ انگیزه، مواضع نیروهای خودی در این منطقه را اشغال کرد. در مقابله با این هجوم، نیروهای کمکی سپاه پاسداران وارد عمل شدند، دشمن را متوقف و بخشی از منطقه اشغالی را آزاد کردند.

ارتش عراق در ادامه سلسله حملات خود به مناطق دفاعی جمهوری اسلامی[١] و درپی تظاهر به تک در منطقه فکه در روز گذشته و نیز تشدید آتش توپخانه از اوایل دیشب، ساعت ٤:٣٠ بامداد امروز، با اجرای آتش تهیه سنگین و به کارگیری ٥ تیپ رزمی[٢] به مواضع پدافندی ارتش جمهوری اسلامی ایران در منطقه پیچ انگیزه (جنوب استان ایلام و شمال غربی استان خوزستان) حمله کرد.

نیروهای دشمن به منظور تصرف ارتفاعات حمرین و استقرار در ساحل غربی رودخانه دویرج تحت فرماندهی و هدایت سپاه چهارم ارتش عراق از چهار محور به خط تیپهای ٢ و ٣ لشکر١٦ و نیز لشکر٥٨ ارتش جمهوری اسلامی از روبه روی تپه١٧٥ و شیار بجلیه و جنوب مواضع تیپ٢ لشکر١٦ حمله کردند.[٣]

[١] این حملات از نیمه اسفند ١٣٦٤، آغاز شده بود و آخرین آنها، قبل از حمله امروز، هجوم به مواضع تیپ١ لشکر١٦ ارتش در ١٠ اردیبهشت ١٣٦٥، در منطقه فکه بود. عراق این سلسله حملات را "استراتژی دفاع متحرک" نامیده است.

[٢] در این حمله تیپهای ٤٤ و ٦٠ از لشکر٢٠ پیاده و تیپهای ٥١ و ٩٥ از لشکر١ مکانیزه و تیپ٤٣٥ عراق شرکت داشتند.

[٣] طبق اسناد به دستآمده از یگانهای عراقی، سپاه چهارم ارتش عراق در این حمله مأموریت داشت سلسله ارتفاعات مرزی حمرین را اشغال کند. خط الرأس جغرافیایی جبال حمرین مرز مشترک ایران و عراق است. در این زمان نیروهای خودی با استقرار روی این ارتفاعات منطقه وسیعی از خاک عراق را زیر دید و تیر خود داشتند. ارتش عراق درصورت استقرار روی این ارتفاعات، بر منطقه گسترده عینخوش تا دهلران تسلط مییافت. [سند شماره ٦٨٢/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: استراتژی دفاع متحرک رژیم عراق (راوی مهدی انصاری)، ص٥٠] همچنین بنا به اظهار چند تن از اسیران دشمن و جمعبندی فرماندهان خودی، ارتش عراق تصمیم داشت با گرفتن جناح از نیروهای خودی در محور فکه و اجرای عملیات اصلی در محور بجلیه و تصرف پلهای چمسری و چمهندی و پیشروی تا سهراهی شرهانی ازطریق جاده نهرعنبر، ارتفاعات حمرین را دور زده و در ساحل رودخانه میمه مستقر شود. در چنین وضعیتی همه ارتفاعات سرکوب منطقه که بر جاده آسفالت مهران - دهلران دید دارد، تصرف می شد و حدود ٢ لشکر از نیروهای زمینی ارتش ایران در محاصره ارتش عراق قرار میگرفت. [سند شماره ٦٥٤/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش تک عراق به فکه و پیچ انگیزه و شرهانی، (محسن رخصتطلب) ص٨]