تیپ٤ کماندویی و تیپ٥ کماندویی دوره آموزش یگانی خود را در کنار هم در پادگان حبانیه گذراندهاند که پس از پایان آموزش، تیپ٤ را در تاریخ ٢٠/٢/١٣٦٥، از پادگان مذکور خارج و برای عملیات به منطقه شرهانی منتقل کردهاند، ولی از محل استقرار تیپ٥ اطلاعی در دست نیست.

استعداد

افراد این لشکر از تیپهای مختلف ارتش جمعآوری شدهاند، بدین ترتیب که به کلیه تیپها اعلام شده بود که هر تیپ بایستی ٢٥ الی ٣٠ نفر از افراد ممتاز را دراختیار این لشکر قرار دهد، ولی بنا به اظهار پناهندگان و اسرای قبلی و همچنین اسرای خود لشکر موردبحث، اکثر تیپها افراد بیانضباط، شرور، دارای غیبت و به طورکلی نیروهایی را که از کیفیت خوبی برخوردار نبودهاند، به این لشکر معرفی کردهاند.

تیپهای٤ و ٥ حدود ١٥٠٠ نفر پرسنل دارند، زیرا نیروهایی که در پادگان حبانیه آموزش میدهند بالغ بر ٣٠٠٠ نفر بودهاند. لازم به یادآوری است که ارتش عراق دارای ١٦٠ تیپ از رستههای مختلف بوده که در عملیات والفجر٨ و پاتکهای دشمن در منطقه عملیاتی والفجر٨ به تعداد زیادی از این تیپها تلفات و ضایعات سنگینی وارد شده است و امکان آزادسازی ٢٥ الی ٣٠ نفر پرسنل از هر تیپ مشکل به نظر میرسد.

تاکتیک و شایستگی رزمی

به گفته اسرا و پناهندگان، این لشکر با آموزشهای خوبی که دیده (کماندویی، هلیبرن، عبور از باتلاق و قایقرانی) برای آزادسازی شهر فاو در نظر گرفته شده است. همچنین به گفته آنها فرستادن تیپ٤ کماندویی به منطقه عملیاتی شرهانی خود یک آموزش بوده است تا در عمل تواناییهای این تیپ را محک بزنند.[١]

ضمیمه گزارش٦٥٧: گزارش کامل وزارت امور خارجه ایران از همکاری اطلاعاتی امریکا و عراق علیه ایران

درباره همکاری اطلاعاتی امریکا با رژیم بعث عراق، در نشریه گزارش مستقیم وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی مطلبی با عنوان" ماهوارههای جاسوسی و جنگ ایران و عراق" بدین شرح درج شده است: «در طی ربع قرن گذشته [از سال ١٣٣٩ ه- ش ١٩٦٠م] و پس از آن، امریکا و شوروی به عنوان دو کشور پیشرو در امر اکتشافات فضایی از همان ابتدا درصدد به رهبرداری از فضا برای مقاصد نظامی و جاسوسی برآمدند. به طوریکه دو کشور مزبور انحصار استفاده از ماهوارههای جاسوسی را دراختیار دارند. برای مثال دوربینهای عکسبرداری ماهوارههای امریکایی پرنده بزرگ (Big Bird) و ١١ KH قادرند اشیایی کوچکتر از ٣٠ سانتیمتر را از فاصله ١٨٥ کیلومتری زمین رؤیت و ثبت نمایند.

شوروی در رقابت با امریکا و به منظور جبران عقبافتادگی خود از آن کشور درزمینه به کارگیری ماهوارههای جاسوسی در سال ١٩٧٢، اقدام به پرتاب ماهواره کاسموس ٥٢٠ نمود. این ماهواره و ماهوارههای کاسموس ٦٠٦، ٦٦٥ و ٧٠٦ انواع جدیدتر ماهوارههای کاسموس بودند که بعداً به فضا پرتاب گردیدند و فاقد نواقص قبلی ماهوارههای دیگر بودند.» آنها قادرند از فاصله ٣٠٠ کیلومتری زمین به عکسبرداری از سطح زمین بپردازند.

این نشریه در ادامه افزوده است: «ماهواره کاسموس ١٢١٠ در ١٩ سپتامبر ١٩٨٠ [٢٨ شهریور ١٣٥٩]، به فضا پرتاب شد. ... کاسموس ١٢١١ روز ٢٣ سپتامبر [١/٧/١٣٥٩، یک روز پس از شروع جنگ]، پرتاب گردید و کاسموس ١٢١٢ روز ٢٦ سپتامبر [٤/٧/١٣٥٩]، پرتاب شد. به احتمال زیاد در میان این سه (ماهواره)، کاسموس ١٢١٠ دقیقترین اطلاعات را جمعآوری نموده است.

نکته شایان توجه درمورد این ماهواره اینکه تقریباً دو روز قبل از شروع حمله نظامی عراق به ایران به فضا پرتاب شده است. این مطلب با توجه به اینکه ماهوارههای کاسموس برای قرارگرفتن در مدار مطلوب خود حداقل به ٢٤ ساعت زمان نیاز دارند، روشنگر این حقیقت است که پرتاب کاسموس ١٢١٠ با برنامه ریزی و به احتمال قوی با اطلاع قبلی از زمان دقیق حمله عراق به ایران انجام شده است.»

[١] ٣١. سند شماره ١٤٣٦٥٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: ٢٧/٢/١٣٦٥، صص ١ و ٢.