تا ١٥ دلار افزایش یابد. برخی دیگر از کارشناسان نفتی معتقدند با افزایش میزان مصرف نفت در امریکا احتمال دارد که به ای نفت در تابستان سال جاری، حتی تا بشکهای ١٧ دلار نیز افزایش یابد. شایان ذکر است به ای نفت در سال گذشته، در همین فصل بشکهای ٢٧ دلار بود.[١]

ضمیمه گزارش٤٢٧: گزارش جامع دو فرمانده تیپ عراقی از جزئیات عملیات در منطقه مهران

پس از اینکه عراق شهر مهران را اشغال کرد، فرماندهان تیپهای٧٠ زرهی و ٤١٧ پیاده ارتش عراق در دو گزارش جداگانه[٢] به فرماندهی لشکر١٧ زرهی، به ارزیابی جامعی از عملیات در این منطقه پرداختند و پیشنهادهایی را برای اجرای عملیاتهای بعدی مطرح کردند. مهمترین محور این گزارشها عبارت است از هدف عملیات و بررسی نقاط مثبت و منفی آن.

فرمانده تیپ٧٠ زرهی (تقویتشده) در مقدمه با ادعای اینکه به جهان ثابت خواهیم کرد که قادریم هرگونه هدف مهم سیاسی یا نظامی در داخل ایران را اشغال کنیم، هدف از اشغال مهران را وادارکردن ایران به مذاکره و پذیرفتن هرگونه راه حل مسالمتآمیز که حقوق عراق را تأمین کند، ذکر کرد.

سرهنگ ستاد عبدالامیر خزعل زامل در ادامه ضمن تشریح وضعیت جغرافیایی منطقه، رمز موفقیت نیروهای تیپ را عواملی چون: انتخاب درست منطقه حمرین به عنوان محلی برای تجمع واحدهای تیپ، شناسایی دقیق و کامل نیروها تا رده فرمانده تانک و راننده آن، نحوه گسترش دستهها و گروهانها، اختصاص معابر به هر گروه رزمی و شیوه توقف در آنها، آمادگیهای قبل از عملیات، اجرای مانور عبور از خاکریزها، آموزش سوار و پیادهشدن و نحوه گسترش در منطقه عملیات، تقویت روحی نیروها ازطریق دیدارهای مستمر فرمانده تیپ با پرسنل و پیگیری مشکلات آنها و نیز تشویق مبتکرین، غافلگیری دشمن (ایران) با کتمان سر و رازداری به خصوص هنگام نقلوانتقالات، طراحی ساده برای عملیات، اجرای تمرینات پاتک برای همه تیپها، همراهداشتن مهمات برای تمام جنگافزارها در همه خطوط، تمایل شدید فرماندهان و گروههای رزمی برای اشغال هدف و داشتن سازمانهای رزمی مناسب دانست.[٣]

همچنین سرهنگ فاضل حسین نضیف فرمانده تیپ٤١٧ (تقویتشده)، درباره عوامل مثبتی که در موفقیت نیروها نقش داشت و از آن به عنوان درسهای به دستآمده، یاد کرده است، خاطرنشان کرد که باوجود خساراتی که نیروهای حملهکننده اعم از افسران، درجهداران و سربازان متحمل شدهاند، اما روحیه تهاجمی آنان اثر بسزایی در دستیابی به اهداف و یورش به مواضع و خاکریزهای دشمن، در یک زمان استاندارد داشته است. از سویی حضور فرماندهان در خطوط جلو، ارزیابی و پیش بینی وضعیت زمین و دشمن، به داری، سیستم فرماندهی و چگونگی جایگزینی آن، عکسالعمل سریع و اقدامات ابتکاری (شامل نصب تیربارهای سنگین بر روی بعضی از خودروها، ساختن تریلرهای یدکی فلزی برای آبرسانی و حمل مهمات، تهیه حمایل نخی برای جابه جایی گالنهای آب، استفاده از چهارپایان برای حمل مهمات و نیز فرستادن آنها به معابری که احتمال مینگذاری دشمن بود، تصمیم بر عدم رهایی هر شهید یا مجروح، حمل سیم تلفن و طناب برای بستن اسرا، حمل نردبان برای عبور از درهها و بالارفتن از شیارها و علامتگذاری روی کلاهخودها و پیراهنها برای تشخیص یگانهای خودی از دشمن) از دیگر عواملی بود که در پیروزی تأثیرگذار بودند.

اما جمعبندی نقاط منفی که این دو فرمانده بدان معترف بودند، شامل ١٠ موضوع می شد:

١. ضعف گروهانهای مهندسی. ٢. تغییر ١٠ دقیقهای فرمان شروع عملیات (از ساعت ٢ به ٢:١٠ بامداد). ٣. ضعف در کنترل نیروهای پیاده و بروز اخلال در حرکت یا پیشروی آنها. ٤. نداشتن برآورد دقیق برای نیروها

[١] ٥٩. همان، ص٢٣، هفتهنامه آبزرور، ٢٩/٢/١٣٦٥.

[٢] این دو سند که اولی در تاریخ ٦/٦/١٩٨٦ و دومی در تاریخ ١١/٦/١٩٨٦ (١٦ و ٢١/٣/١٣٦٥) تهیه شده است، پس از حمله رزمندگان به مواضع ارتش عراق در مهران در تاریخ ٩/٤/١٣٦٥ که منجر به آزادسازی شهر مهران و ارتفاعات اطراف آن شد، به دست آمد. اما از آنجا که مرتبط با زمان عملیات عراق در مهران می باشد، در این روز مورداستفاده قرار گرفته است.

[٣] ٦٠. سند شماره ١٤٢٩٢ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از واحد اطلاعات نیروی زمینی سپاه به دفتر تحقیقات جنگ نیروی زمینی سپاه، ١٩/٣/١٣٦٥.