منطقه پیچ انگیزه، حاج عمران و سرانجام مهران مواجه شد. عراق با اجرای این سلسله عملیاتها توانسته بود دوباره بخش هایی از خاک جمهوری اسلامی را به اشغال خود درآورد. در چنین وضعیتی بخش قابل توجهی از نیروها و امکانات رزمی ایران مصروف بازپسگیری مناطق مذکور شد و این امر نگرانیها و مشکلات جدی و جدیدی را برای تصمیمگیران سیاسی و نظامی ایران پدید آورد. به خصوص طرح ادعای معاوضه مهران با فاو، جمهوری اسلامی را با یک چالش مهم روبه رو ساخت، به طوریکه فرمانده کل سپاه دراینزمینه گفت: «کلاً هدف دشمن این است که توان آفندی ما را زمینگیر کند و از عملیات گسترده بعدی ما مشخصاً جلوگیری کند و کسب زمان بکند برای بازسازی و بالابردن توان رزمی خود و موازنه سیاسی جنگ را ازطریق یک به یک جبران کند. یعنی یک جا ما حمله میکنیم، وقتی که میبیند نمیتواند ما را بیرون کند، می آید به جای دیگر حمله میکند و موازنه سیاسی در سطح دنیا برقرار می شود. این توافق مشترک بین ابرقدرتهاست که ایران نباید بر عراق پیروز شود و عراق نباید بر ایران پیروز شود. صدام هم مسئولیت دارد که این موازنه سیاسی را حفظ کند.» (١٩/٢/١٣٦٥)

علی شمخانی فرمانده نیروی زمینی سپاه نیز در تشریح راهبرد جدید عراق گفت: «عراق بعد از عملیات بیتالمقدس (آزادی خرمشهر) تا والفجر٨ یک خط مشی داشت که بعد از عملیات والفجر٨ تازمانیکه ما خودمان مشخص کنیم چه کار میخواهیم بکنیم، یک خطمشی دیگر اتخاذ کرده است. از عملیات بیتالمقدس تا والفجر٨ خط مشی عراق، پدافند در زمین و آفند در همه جا (هوا، دریا، سیاست و...) بود. خط مشی ما با توجه به خط مشی دشمن پدافند در همه جا و آفند در زمین بود. بعد از عملیات والفجر٨ خط مشی عراق، آفند در همه جا حتی در زمین و مشی ما پدافند در همه جا حتی در زمین شد و این خواست ما نبود. این خط مشی، آن نیست که ما برای خودمان ترسیم کرده باشیم، بلکه توان ما این را به ما دیکته کرد.»

فرماندهان سپاه در یک جمعبندی کلی اهداف عراق را از اجرای استراتژی دفاع متحرک بدین شرح تجزیه و تحلیل کردند:

١. حل مسائل ناشیاز تلفات سنگین وارد آمده به ارتش بعث در عملیات والفجر٨ و تضعیف روحیه نیرو های آن و زدودن آثار تحقیر رژیم صدام حسین در فاو.

٢. تجزیه، زمینگیر کردن و به انفعالکشاندن رزمندگان ایران به منظور جلوگیری از آفند و اجرای عملیات گسترده آتی آنها؛ تهدید جبهه ها و مناطق حساس با هدف خارجکردن یگان های سپاه از خط پدافندی فاو و تضعیف این جبهه و درن هایت بازپسگیری فاو در موقعیت مناسب.

٣. به دستگرفتن ابتکارعمل در جنگ و تعیین منطقه و نوع نبرد.

٤. کسب زمان برای بازسازی و افزایش توان رزمی.

٥. به رهبرداری تبلیغاتی در بعد بین المللی و تقویت روحیه نظامی در بعد داخلی و برقراری و حفظ موازنه سیاسی جنگ ازطریق پیروزی یک به یک.