پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨٦ - تسليم مطلق در برابر خدا

خود، تو را به داورى طلبند؛ و سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنند؛ و كاملًا تسليم باشند.»

علّت عقب افتادگى ما، همان مسائل پيش پا افتاده‌اى مى‌باشند كه ما را از يكديگر دور مى‌سازند. زيرا در حقيقت آنها چون ميكروبهايى مى‌مانند كه هر روز بيشتر مى‌گردند تا آنجا كه اختلافات و كشمكشها را گسترش مى‌دهند. دراين زمينه قرآن تعبير شيوايى دارد؛ چنانكه در آيه‌اى كه تلاوت شد، مى‌فرمايد: «به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود، مگر اينكه در اختلافات خود، تو را به داورى طلبند؛ و سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنند؛ و كاملًا تسليم باشند.» [١] پس اگر مسلمانان هنگام بروز خصومت از همان لحظات آغازين بروز اختلاف نزد پيامبر اسلام رفته و اختلاف خويش را حل كرده بودند، هرگز اين اختلاف به دريايى از خون و تيشه‌اى براى ويرانى امّت و تمدّن دگرگون نمى‌گشت.

بنابراين ما بايد از واقعه كربلا خاستگاهى را براى سازندگى برگيريم. اين امر با پايه‌ريزى حس دوستى و ولايت اهل‌بيت عليهم السلام در وجودمان ممكن خواهد بود؛ تا آنجا كه اهل‌بيت عليهم السلام و دوستانشان را دوست و دشمنانشان را دشمن خواهيم داشت.