پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨٤ - تسليم مطلق در برابر خدا
مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُ... [١].
«پروردگارا! ما را تسليم فرمان خود قرار ده؛ و از دودمان ما، امّتى كه تسليم فرمانت باشند، (به وجود آور؛) و طرز عبادتمان را به ما نشان ده وتوبه ما را بپذير، كه تو توبهپذير و مهربانى. پروردگارا! در ميان آنها پيامبرى از خودشان برانگيز، تا آيات تو را بر آنان بخواند، و آنها را كتاب و حكمت بياموزد، و پاكيزه كند؛ زيرا تو توانا و حكيمى (و بر اين كار، قادرى). جز افراد سفيه و نادان، چه كسى از آيين ابراهيم، (با آن پاكى و درخشندگى،) رويگردان خواهد شد؟!»
زيرا خداوند متعال حضرت ابراهيم را برگزيد، و او از بهترين انسانهاى دوران خود بود؛ چون هنگاميكه خداوند از او خواست كه تسليم محض آفريدگار شود، او با كمال آمادگى اعلام نمود كه، تسليم است. اين بينشها را در قرآن كريم چنين مىخوانيم:
وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ* إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ [٢].
«ما او را دراين جهان برگزيديم؛ و او در جهان ديگر، از صالحان است.
در آن هنگام كه پروردگارش به او گفت: اسلام بياور (و در برابر حق، تسليم باش. او فرمان پروردگار را از جان و دل پذيرفت؛ و) گفت: در برابر پروردگار جهانيان، تسليم شدم.»
پس آئين حضرت ابراهيم عليه السلام اينچنين است و او ديگر پيامبران را نيز به چنين آيينى سفارش كرده است؛ و اين راهى است كه از حضرت
[١] - سوره بقره، آيات ١٢٨- ١٣٠.
[٢] - سوره بقره، آيات ١٣٠ و ١٣١.