عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠٣ - د شرائط معتبر در مقر

ترجمه:

و: اطلاق كيل يا وزن بر كيل و وزن متعارف در شهر حمل مى‌گردد.

ز: اگر مكيال و يا وزن در شهر مقرّ متعدّد بود آن چه را كه خود بخواهد مى‌تواند معيّن نمايد مشروط به اينكه از كيل يا وزن فرد غالبى وجود نداشته باشد كه در صورت بودن فرد غالب اطلاق بر آن محمول است.

ح: اگر شخصى به لفظ مبهمى اقرار نمود اقرارش صحيح بوده منتهى او را ملزم مى‌كنند كه لفظ مزبور را تفسير كند.

لفظ مبهم مانند:

مال، شيى، جزيل، عظيم، حقير.

ط: لازم است مقرّ به مال باشد بنابراين اقرار به غير مال همچون پوست گردو و يا دانه ارزن صحيح نيست. [١]

فرع‌

در لفظ مبهم فرقى بين « عظيم » يا « كثير » نمى‌باشد ولى برخى از فقها فرموده‌اند: لفظ كثير بر هشتاد حمل مى‌شود و بدين ترتيب از الفاظ مبهم نمى‌باشد.

فرع‌

اگر مقرّ بگويد:

فلانى بر عهده من بيش از مال زيد دارد و آن را به كمتر از مال زيد تفسير كند و ادّعاء نمايد گمان من اين بود كه مال زيد قليل و كم بوده حق با او بوده و بايد قسم بخورد.

فرع‌

اگر مقرّ بگويد:

براى فلانى در عهده من فلان مقدار درهم است و كلمه « درهم » را با حركات سه‌گانه يا با وقف بياورد و در تمام چهار حالت يك درهم فقط به ذمّه‌اش مى‌آيد.

[١] حاصل مقصود اين است كه اگر مقر الفاظ مبهم را ابتداء نام ببرد و سپس آنها را به اشياء مزبور تفسير كند از او مسموع نيست زيرا اطلاق مال و شيى و جزيل يا عظيم به اين گونه از اشياء خالى از اشكال نيست.