عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٧ - فصل اول مقدمات نكاح

ترجمه:

١٧- مستحب است از خداوند طلب فرزندى مذكّر و سالم و شايسته نمايد.

١٨- مستحب است در وقت زفاف يك يا دو روز وليمه داده و مؤمنين را به آن دعوت كند. و مستحب مؤكّد است كه مدعوين نيز دعوت را اجابت كنند.

١٩- از آنچه بر سر عروس نثار مى‌كنند جائز است تناول كنند و در صورت وجود قرينه بر رضايت نثاركنندگان مى‌توانند از آن برداشته و با خود ببرند.

٢٠- از نظر زمان و مكان و موقعيّت مواقعه با همسر در مواردى مكروه بوده كه ذيلا شرح داده مى‌شوند:

الف: در وقت ظهر.

ب: پس از غروب آفتاب تا سرخى برود.

ج: بحالت عريان و برهنه.

د: بعد از حصول احتلام قبل از آنكه غسل كند يا وضوء بگيرد.

ه: در جائى كه ديگرى به آنها نظر مى‌كند.

ر: در حال مواقعه و غير آن مكروه است به فرج نظر نمايد.

ز: مواقعه نمودن در حال رو به قبله و پشت به آن بودن.

ح: سخن گفتن از هركدام در وقت تلاقى دو ختنه‌گاه با هم مگر آنكه ذكر خداوند متعال باشد.

ط: مواقعه نمودن در شبى كه ماه و روزى كه خورشيد گرفته باشد.

ى: مواقعه نمودن در هنگام وزيدن باد زرد يا سياه يا حدوث زلزله.

ك: مواقعه نمودن در شب اوّل و شب نيمه هر ماه مگر در شب اوّل ماه مبارك رمضان.

ل: مواقعه نمودن در حال سفر با نبودن آب.

٢١- بصورت زنى كه اراده ازدواج با آن را دارند مى‌توانند نگاه كنند.