عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٢١

ترجمه:

اگر فرض عكس شد لازم است برادران و خواهران آنچه در دستشان مى‌باشد را به فرزند بدهند.

فرع‌

اگر فرزند به فرزند ديگرى براى ميّت اقرار نمود واجب است نصف ما ترك را به او بدهد پس اگر هردو به فرزند سوّمى اقرار و اعتراف نمودند لازم است ثلث ما ترك را به او بدهند.

فرع‌

با عدالت دو نفر نسب و ميراث هردو ثابت مى‌شوند و اگ اين طور نباشد تنها ميراث ثابت مى‌گردد [١] و در غير اين صورت تنها ميراث ثابت مى‌شود.

فرع‌

اگر وارث زنى كه از دنيا رفته اقرار و اعتراف نمود كه از وى همسر باقى مانده لازم است نصف مال را به وى دهد مشروط به اينكه مقر فرزند زن فوت شده نباشد و در غير اين صورت واجب است ربع مال را به او دهد.

فرع‌

اگر كسى كه به زوج براى زن متوفّا اقرار كرده پس از آن به زوجى ديگر اعتراف كرده و خود را در اقرار اوّل تكذيب نمود حكم آن است كه براى زوج دوّمى بايد متحمل غرامت شود و اگر خود را تكذيب نكرد چيزى به عهده‌اش نمى‌آيد.

فرع‌

اگر وارث ميّت اقرار نمود كه از ميّت زوجه باقى مانده پس بر مقرّ لازم است ربع يا ثمن آنچه از ميراث برده را به وى بدهد.

[١] مقصود اين است كه دو نفر از ورثه كه اقرار به نسب ديگرى نموده‌اند در صورتى كه عادل باشند هم نسب مقرّبه ثابت شده و هم ميراث بر آن مترتب مى‌گردد زيرا نسب به شهادت دو عادل ثابت گشته و ميراث هم لازمه آن مى‌باشد.