عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٥ - مسئله دهم

ترجمه:

و همچنين است اگر مردى با زنى ازدواج نمود و مهريه‌اش را دو بنده قرار داد و يكى از آن دو فوت كرده يا زن آن را فروخت و سپس مرد قبل از اينكه با وى هم بستر شود طلاقش دهد.

در اينجا نيز حكم آن است كه نصف عبد موجود و قيمت نصف عبد تلف شده تعلق به زوج دارد.

مسئله هشتم‌

اگر مهريّه حال و بدون مدّت باشد حكم آن است كه زن حقّ دارد پيش از دريافت آن از تمكين بجهت دخول زوج با او امتناع و خوددارى كند.

فرع‌

بنابر اصح قولين بر زن جائز نيست پس از وقوع دخول براى مرّات بعدى امتناع ورزد.

مسئله نهم‌

اگر پدر براى فرزند صغير و نابالغش زنى را تزويج نمود و براى فرزند مالى كه وافى و به قدر مهر باشد وجود داشت حكم آن است كه مهر از مال فرزند بايد پرداخت شود نه از دارائى پدر و در صورتى كه فرزند مالى نداشته باشد البته از مال پدر پرداخت مى‌گردد.

فرع‌

اگر پسر بچه نابالغ بالغ شد و پيش از دخول همسرش را طلاق داد نصف مهرى كه به وى بر مى‌گردد از آن خود او است نه آنكه مال پدرش باشد.

مسئله دهم‌

اگر زن و شوهر در قدر مهر با هم اختلاف و نزاع داشتند قول زوج مقدّم مى‌باشد. [١]

[١] مترجم گويد: