عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٧ - فصل دوم اقسام طلاق

ترجمه:

تذكّر

هيچ يك از اقسام طلاق محرّم واقع نمى‌شوند بلكه جملگى باطل و فاسد مى‌باشند منتهى در سه طلاقى كه بين آنها رجوع فاصله نشده تنها يكى از آنها صحيح مى‌باشد.

دوّم: طلاق مكروه و آن عبارت است از طلاق در حالى كه بين زن وشوهر سازش بوده و اخلاقشان با هم التيام داشته باشد.

سوّم: طلاق واجب و آن عبارت است از طلاق مولي (ايلاءكننده) و مظاهر (ظهاركننده). [١]

چهارم: طلاق سنّت و مستحب: و آن عبارت است از طلاق در حالى كه بين زن و شوهر شقاق و اختلاف بوده و اميد سارش نباشد مضافا به خوف از وقوع در معصيت.

تنبيه‌

نام طلاق سنّى بر هر طلاقى كه شرعا جائز است اطلاق مى‌گردد و مقصود از آن طلاقى است كه در مقابل حرام باشد.

[١] مولي كسى است كه در مقام اضرار به همسرش قسم خورده با وى نزديكى نكند، پس از قسم و امتناع از عمل نزديكى زن مى‌تواند نزد حاكم شكايت كند، حاكم به مرد چهار ماه مهلت داده كه پس از آن يا از قسم خود برگشته و كفّاره دهد و يا همسرش را مطلّقه سازد.

و مظاهر به كسى گويند كه به همسرش گفته است:

ظهرك كظهر امّى.

در زمان جاهليّت زنان را بدينسان طلاق مى‌دادند و حكم آن در شريعت اسلام آنستكه بعد از اجراء صيغه زن اگر نزد حاكم شكايت نمود وى مرد را بين رجوع از ظهار با دادن كفّاره و طلاق مخيّر مى‌سازد.