عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٣ - فصل پنجم مبحث نكاح كنيزان

ترجمه:

ط: جايز است در ضمن عقد متعه امرى كه شرعا جايز است به عنوان شرط ذكر گردد نظير آنكه شرط شود مرد شب يا روز نزد زن بيايد يا شرط شود كه مرد يك بار يا مرّات متعدّد مضبوط و معيّن در زمان مشخّص با وى هم‌بستر شود.

ى: در متعه طلاق و ايلاء نبوده همان طورى كه لعان در آن نمى‌باشد مگر آنكه شوهر همسرش را نسبت به زنا دهد.

ك: در نكاح متعه بين زن و شوهر توارث نبوده مگر آنكه در ضمن عقد آن را شرط كنند.

ل: در متعه ظهار واقع مى‌شود.

م: عده متعه دو حيض مى‌باشد.

ن: اگر زنى كه متعه شده مسترابه‌ [١] باشد عدّه‌اش چهل و پنج روز است.

س: عدّه وفات براى زن منقطع دو ماه و پنج روز است مشروط به اينكه كنيز باشد و امّا زن حرّه و آزاد براى وفات شوهرش مى‌بايد چهار ماه و ده روز عدّه نگاه دارد.

و در صورتى كه زن منقطعه حامله باشد لازم است براى عدّه وفات هركدام از دو مدّتى را كه طولانى‌تر است (مدّت وضع حمل و چهار ماه و ده روز) عدّه حساب كند.

و اين حكم هم در حرّه بوده و هم در كنيز مى‌باشد.

فصل پنجم: مبحث نكاح كنيزان‌

بر بنده و كنيز جائز نيست كه براى خود عقد نكاح كنند مگر آنكه با اذن آقايشان يا با اجازه وى باين كار مبادرت ورزند.

فرع‌

وقتى زن و شوهر مملوك ديگرى بودند فرزند ايشان نيز مملوك مولاى آنها مى‌باشد مشروط به اينكه در نكاح از آقايشان اذن گرفته يا هيچيك مأذون نباشند.

[١] مسترابه زنى است كه از نظر سنّ قاعدتا بايد حيض شود يعنى در سنين بين ٩ و ٥٠ يا ٦٠ بوده ولى حيض نمى‌بيند.