عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٩ - فصل اول مقدمات نكاح

ترجمه:

تذكر

لازم به تذكّر است جواز نظر اختصاص به صورت و دو كف دارد.

و در توضيح آن مى‌گوئيم: مرد مى‌تواند به زن مزبور در حال ايستاده و راه رفتن نگاه نمايد.

و در روايتى وارد شده كه جائز است مرد به موى‌ها و محاسن زن نظر افكند.

٢٢- جائز است كه به صورت كنيز نگاه كنند و همچنين است زن كافر ذمّى مشروط باينكه ناظر نظرش از روى شهوت نباشد.

٢٣- جائز است كه مرد به مانند خويش يعنى مردى ديگر نظر كند اگر چه شخص مورد نظر جوان و جميل باشد مشروط به اينكه ناظر بقصد شهوت نگاه نكرده و نيّتش التذاذ نباشد.

٢٤- نظر نمودن به جسد همسر و بدن محارم به استثناى عورت مشروع و جائز است.

٢٥- مرد نمى‌تواند به زن اجنبيه نگاه كند مگر يكبار بدون اينكه جائز باشد نظر را اعاده دهد مگر آنكه به جهت ضرورت بوده نظير معامله و شهادت دادن بر او و معالجه كردن.

و همچنين حرام است بر زن كه به مرد اجنبى نگاه كرده يا صدايش را بشنود مگر ضرورتى ايجاب نمايد اگر چه مرد نابينا باشد.

٢٦- در اينكه زن بتواند به بنده خواجه خود نگاه كند يا بالعكس بين فقهاء اختلاف است: برخى آن را جائز دانسته و گروهى آن را تحريم فرموده‌اند.

٢٧- بر مرد جائز است آنچه از انحاء و انواع استمتاعات است را از همسر خويش ببرد مگر استفاده بردن از قبل (يعنى دخول كردن) در حال حيض و نفاس.

٢٨- وطى و دخول نمودن در دبر (عقب) زن مكروه بوده و كراهتش، كراهت شديد مى‌باشد و در روايتى آمده است كه وطى در دبر حرام است.