عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٣ - مطلق و شرائط آن

ترجمه:

فرع‌

طلاق دادن شخص لال به اين است كه اشاره كرده و چادر يا پوششى ديگر بر سر زن بياندازد.

فرع‌

با نوشتن طلاق واقع نمى‌شود اعم از آنكه نويسنده حاضر بوده يا غائب باشد.

و نيز طلاق با مخيّر نمودن زن را بين جدائى و سازش واقع نمى‌شود اگر چه زن در حال اختيار طلاق نمايد.

و همچنين طلاقى كه معلّق بر شرط [١] يا صفت‌ [٢] باشد واقع نمى‌گردد.

فرع‌

اگر مطلّق پس از خواندن صيغه طلاق آن را به بيشتر از يك بار تفسير كرد تفسيرش لغو و باطل است.

مطلّق و شرائط آن‌

در مطلّق امورى معتبر و شرط است كه ذيلا بيان مى‌كنيم:

١- بلوغ.

٢- عقل.

فرع‌

ولىّ مى‌تواند تنها از طرف مجنون همسرش را طلاق دهد نه از جانب كودك و مست.

٣- اختيار.

بنابراين طلاق شخصى كه بر آن اكراه و اجبارش كرده‌اند واقع نمى‌شود.

٤- قصد.

بنابراين به عبارت كسى كه سهو نموده يا خواب مى‌باشد و يا از روى اشتباه و غلط صيغه طلاق را خوانده اعتبارى نيست.

فرع‌

جائز است زن را براى مطلّقه ساختن خود و يا ديگرى وكيل نمود.

[١] مقصود از شرط امرى است كه وقوع و عدمش هردو ممكن باشد مانند آمدن مسافر از سفر و داخل شدنش به خانه.

[٢] منظور از صفت امرى است كه عادتا به حصول آن قطع و يقين باشد مانند طلوع خورشيد و غروب آن.