عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠١ - د شرائط معتبر در مقر

ترجمه:

يا در صيغه اقرار بگويد:

له فى ذمّتى كذا (براى فلانى در ذمّه من فلان مقدار مال مى‌باشد).

و نيز لفظى مشابه با آن.

احكام اقرار

الف: اگر صيغه اقرار را به مشيّت معلّق كنند در صورتى كه شرط به اقرار متّصل باشد اقرار باطل است.

ب: اقرار به زبان عربى و غير عربى صحيح مى‌باشد.

ج: اگر مقرّ اقرارش را به شهادت غير معلّق نموده يا بگويد:

اگر فلانى براى تو شهادت دهد صادق مى‌باشد.

اقرب اين است كه اقرار باطل مى‌باشد.

وجه بطلان اقرار اين است كه:

امكان دارد مقرّ صدق شاهد را مستحيل بداند زيرا شهادت وى نزد او امر مستحيلى است.

د: شرائط معتبر در مقر

مقرّ (اقراركننده) بايد:

١- كامل بوده.

٢- از حجر و منع بخاطر سفاهت به دوب باشد. [١]

ه: اگر مريض به مالى اقرار نمود در صورتى كه مورد اتّهام باشد آن را از ثلث او مى‌دهند چه فوتش با همين مرض اتفاق افتد و چه اين طور نباشد و در غير اين صورت از اصل مالش اخراج مى‌نمايند. [٢]

[١] مقصود آن است كه اقرار سفيه مسموع و مقبول نيست امّا كسى كه بواسطه مفلّس بودن محجور عليه و ممنوع از تصرف در اموال اعلام شده اقرارش پذيرفته مى‌باشد مشروط به اينكه مورد اقرار دين بوده نه عين.

[٢] منظور از « اتّهام » آن است كه ظن غالب باشد وى قصدش از اقرار تخصيص دادن مقرّ له به مقرّ به بوده با اينكه در واقع كاذب مى‌باشد يعنى به كذبش ظن داريم.