مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٨٧ - مناظرات امام جواد(عليه السلام) با يحيى بن اكثم

متفرق شدند، ولى مأمون به طور خصوصى با امام جواد(عليه السلام) ديدار مجدد انجام داد و پاسخ پرسش هاى پيشين را از او درخواست كرد، امام جواد(عليه السلام)در پاسخ چنين گفت:

١. محرم اگر صيدى را در سرزمين «حل» (غير حرم) شكار كند و از دسته پرندگان بزرگ باشد، كفّاره آن يك گوسفند است.

٢. اگر در حرم اين كار را انجام دهد كفّاره آن دو برابر است.

٣. و اگر در غير حرم پرنده كوچكى را شكار كند، كفّاره آن يك برّه است كه از شير گرفته شده باشد و اگر در حرم اين كار را انجام دهد علاوه بر برّه، ارزش آن جوجه پرنده را نيز بايد بپردازد.

٤. اگر محرم حيوان وحشى را شكار كند، اگر آن حيوان وحشى، الاغ وحشى باشد، كفّاره آن يك گاو است و اگر شترمرغ باشد، كفّاره آن يك شتر است و اگر آهو باشد، كفّاره آن، يك گوسفند است.

٥. اگر يكى از اينها را در حرم شكار كند، علاوه بر كفّاره، بايد شترى را تا مكّه ببرد و در آنجا قربانى كند.

٦. و اگر محرم يكى از اين حيوانات وحشى را شكار كند واحرام او احرام حج باشد، آن شتر را بايد در منى بكشد، و اگر احرام او احرام عمره باشد، آن را در مكه قربانى مى كند.

٧. در كفاره شكار حيوانات، عالم و جاهل يكسانند، چيزى كه هست عالم بر حرمت گنهكار، ولى جاهل، خطاكار، بخشوده شده است.

٨. كفّاره انسان آزاد بر خود اوست و كفاره برده بر مولاى اوست.

٩. بر انسان نابالغ كفاره واجب نيست، ولى بر بالغ واجب است.