مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٧ - مناظرهامام اميرمؤمنان(عليه السلام) در مورد ديدن خدا
٢. امكان رؤيت او[١] و چون موضوع سخن، رؤيت خداست، به نقل كلام او در اين مورد مى پردازيم. او مى گويد: خدا وصف تكلم را به موسى داده و رؤيت را به محمّد(صلى الله عليه وآله)يعنى با موسى سخن گفته و خود را به محمد(صلى الله عليه وآله) نشان داده است.[٢]
از آنجا كه ابوهريره، نسبت به او حسن ظن فراوانى داشت، چه بسا چيزى را كه از او شنيده است، از لسان رسول خدا نقل مى نموده است.
در اين مورد، به تاريخ طبرى، ج١، ص ٤٤ و براى توضيح بيشتر به كتاب الحديث النبوى بين الرواية والدراية مراجعه بفرماييد. در اين كتاب تدليس وى در نقل حديث از پيامبر به صورت روشن ثابت شده است.[٣]
بخارى در صحيح خود، در باب «الصراط جسر جهنّم» از ابوهريره چنين نقل مى كند:
گروهى به پيامبر گفتند: اى پيامبر خدا! ما روز رستاخيز، خدا را مى بينيم؟ پيامبر فرمود: آيا در شب چهاردهم ماه آنگاه كه ابرى در آسمان نباشد براى ديدن ماه مشكل پيدا مى كنيد؟ همگى گفتند: نه، سپس فرمود: همگى روز قيامت او را آنچنان مى بينند.[٤]
هيچ بعيد نيست كه ابوهريره اين روايت را از استاد خويش كعب الاحبار شنيده باشد. آيا صحيح است پيامبرى كه به مردم بگويد: (لا تدركه الأبصار وهو يدرك الأبصار)بار ديگر بگويد همگى خدا را مثل
[١] حلية الاولياء، ج٦، ص ٢٠.
[٢] شرح نهج البلاغه، ج٢، ص ٢٣٧.
[٣] الحديث النبوى بين الرواية والدراية، ص ٣٣٧ـ ٣٣٩.
[٤] صحيح بخارى، ج٨، ص ١١٧، باب الصراط جسر جهنم.