مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٥ - مناظرهامام اميرمؤمنان(عليه السلام) در مورد ديدن خدا

ولى بر خلاف قرآن مجيد، در عهدين، عبارات حاكى از جلوس خدا بر كرسى و رؤيت او زياد ديده مى شود، به عنوان نمونه:

در عهد عتيق، چنين آمده است:

«و در سال وفات عُزّياه ملك، خداوند را ديدم كه عالى و رفيع شده بر كرسى مى نشينند و دامنش هيكل را پر نموده است و سيرافيان در برابرش مى ايستند و هر يكى صاحب شش بال بود».[١]

و در جاى ديگر چنين مى خوانيم:

«با گذاشتن كرسى ها، نگريستم كه صاحب روزهاى قديم نشست، لباسش مثل برف سفيد و موى سرش مانند پشم پاك بوده، كرسيش مثل آتش شعلهور و تكرهايش مانند آتش سوزان بود».[٢]

و در «مزامير داود»، مى خوانيم:

«و من به راستى ديدار تو را خواهم ديد و در بيداريم از سيماى تو خرسند خواهم شد».[٣]

و در «كتاب اوّل ملوك» مى خوانيم:

«پس خداوند به سليمان غضبناك شد به سبب اين كه قلبش از خداى اسرائيل كه وى را دو مرتبه مرئى شد برگرديد».[٤]

و در كتاب اوّل ملوك فصل بيست و دوم مى خوانيم:

«و ميكاياه گفت: پس كلام خداوند را بشنو. خداوند را ديدم كه بر