مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥٨ - ١٠ هر كس مرا بر دو خليفه برترى بخشد حدّ افترا بر او جارى مىشود

بست جز در خانه على را به حال خود باقى گذاشت.

٥. در جنگ تبوك به على گفت: تو نسبت به من، بسان هارون نسبت به موسى هستى جز اينكه پيامبر نيستى، يعنى تمام مقامات و مناسب مرا دارا هستى.

٦. گوش جهانيان شنيد كه فرمود: على مع الحق و الحق مع على يدور حيثما دار.

اگر به راستى اين گفتار صحيح باشد، بايد نعوذبالله، بر خود على حد اجرا كرد، زيرا او در هنگام مناظره و احتجاج خود را برتر از همه دانست، چنانكه در حديثى مى فرمايد:

«أنا عبدالله أخو رسول الله. لم يقلها أحد قبلى و لايقولها أحد بعدى إلاّ كذّاب مفتر صليت قبلهم سبع سنين».[١]

«من بنده خدا و برادر پيامبر اويم. اين سخن را قبل از من، كسى نگفته و پس از من نيز كسى نمى گويد، مگر اينكه دروغگوى افترا پرداز باشد. من پيش از همه، هفت سال با رسول خدا نماز خواندم».

هنگامى كه عثمان به على گفت، آن دو نفر بهتر از تو هستند. فرمود: چنين نيست. من از آن دو نفر بهترم. من پيش از آنان، خدا را پرستش كرده ام و هم پس از آنان.

اگر واقعاً اين حديث صحيح باشد، بايد حد افترا بر فرزند او حسن بن على و تمام ذرّيّه او اجرا كرد، زيرا فرزند او حسن، صبح شبى كه امام على به لقاءالله پيوست ضمن خبطه چنين گفت: ديشب مردى اين جهان را