مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٦ - ٣ مناظره با ابوبكر بن دقّاق

٣

مناظره با ابوبكر بن دقّاق

در مجلس يكى از نقيبان به نام ابوالحسن عمرى، جمع كثيرى حضور داشتند و در آن ميان، ابوبكر بن دقاق نيز، با جمع ديگرى نشسته بودند، مناظره اى ميان وى و شيخ مفيد انجام گرفت، براى روش مناظره قبلاً مقدمه اى را يادآور مى شويم و آن اينكه معتزله معتقد است كه اگر كسى مرتكب گناه كبيره شد، از جرگه مؤمنان، بيرون مى رود. و در حقيقت مرتكب كبيره را از نظر معتزله نمى توان «مؤمن» يا «فاسق» ناميد، بلكه در جايگاهى ميان اين دو قرار دارد. با توجه به اين اصل به مناظره ياد شده در زير توجه كنيد.

ابوبكر دقّاق: از حسن بصرى سؤال شد: آيا حسد، مايه خروج از ايمان مى شود؟ حسن بصرى در پاسخ گفت: سبب خروج از ايمان نمى شود، به گواه اين كه فرزندان يعقوب، نسبت به يوسف، حسد ورزيدند و هرگز سبب خروج از ايمان نشدند.

در آن مجلس ابومحمد عمّانى معتزلى بود، اين سخن را پذيرفت، امّا توجه به پيامد آن نداشت.

شيخ مفيد: اگر اين سخن درست باشد، فرزندان يعقوب، گناهان كبيره اى را معتقد شدند. او را در ته چاه انداختند و به بهاى اندكى فروختند