مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٧ - حقوق برادران

حقوق برادران

امام عسكرى(عليه السلام) به حقوق برادران دينى اشاره و آنها را بزرگ مى شمارد و مى گويد: هر كس براى خدا نسبت به برادر دينى فروتنى كند، خدا او را با صدّيقين، محشور مى كند، آن گاه امام عسكرى(عليه السلام) از سيره اميرمؤمنان(عليه السلام)درباره برادر دينى سرگذشتى را نقل مى كند كه براى همه ما آموزنده است، مى گويد:

پدر و پسر مؤمنى بر اميرالمؤمنين على(عليه السلام) وارد شدند، حضرت هر دوى آنها را در بالاى مجلس نشاند، آن گاه كه موقع ظهر شد، دستور داد كه غذا را آماده كرده و بياورند. قنبر آنچه كه در خانه امام بود و براى دو مهمان آماده كرده بود، آورد. پس از صرف غذا، مستحب است كه انسان دست هاى خود را بشويد. به قنبر فرمود طشت و ظرف آب و دستمالى بياورد تا اين وظيفه استحبابى انجام گيرد.

توجه كنيد، امام مفترض الطاعه برخاست ظرف آب را از دست قنبر گرفت، و آب را بر دست مرد ريخت، ميهمان با كمال خجالت زدگى گفت: يا اميرالمؤمنين! خدا ببيند كه تو بر دست من آب مى ريزى؟]چه مى شود [حضرت در پاسخ گفت: خدا ببيند كه من ميان برادران دينيم فرق قائل نمى شوم، آن گاه كه نوبت شستن دستهاى فرزند آن مرد رسيد، حضرت ظرف آن را به محمد بن حنفيه داد و گفت: اگر فرزند اين ميهمان تنها آمده بود، براى شستن دست او نيز آب مى ريختم، ولى براى اين كه احترام پدر و پسر يكسان نباشد شايسته است من بر دست پدر آب بريزم و تو بر دست فرزند.