مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٢ - عرضه فضائل خلفاء بر قرآن

كافى است كه بدانيم جناب بخارى ششصد هزار حديث حفظ داشت و از ميان آنها، رواياتى را برگزيد كه نام آن را صحيح نهاد و شمار روايات آن با حذف مكرّرات از چهارهزار فراتر نمى رود.[١] اكنون بايد ديد باقيمانده آن ششصد هزار روايت، چه بوده و چگونه جعل شده و در ميان مسلمانان منتشر شده است.

احمد بن حنبل حافظ يك ميليون حديث بود و از ميان سى هزار حديث برگزيد و آن را در كتاب خود به نام «مسند» جاى داد. سخن درباره باقيمانده روايات احمد همان است كه درباره بخارى گفته شد.

بيشترين روايات مربوط به فضائل خلفا در عصر عثمان و در خلافت معاويه و ديگر امويان جعل و وضع شد و آنان براى دور كردن اهل بيت(عليهم السلام)از مسند خلافت، اصرار بر تفضيل خلفاى سه گانه داشتند و خلافت خود را در تحكيم خلافت آنها مى دانستند.

يحيى بن اكثم كه در دو مناظره با امام جواد(عليه السلام)، كاملاً با شكست مواجه شد خواست از در احاديث مربوط به عقايد درآيد و امام جواد(عليه السلام) را در تنگناى فضايل خلفا قرار دهد كه اعتراف به آن فضائل بر خلاف اصول اهل بيت(عليهم السلام) مى باشد و انكار آنها مايه برانگيختن احساسات ديگران بر ضد خويش است او غافل از آن كه حجت خدا بار ديگر از اين گردونه آنچنان سرافراز بيرون مى آيد كه از دو پيامد دور خواهد بود.

اينك حوار و گفتگوى او را با امام جواد(عليه السلام) به صورت فشرده مى آوريم: