مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٧ - فضيلت اميرمؤمنان در رويداد مباهله

پيشينيان است، و لذا سؤال زير را مطرح كرد:

مأمون: براى اميرمؤمنان(عليه السلام) فضيلتى را يادآور شويد كه در قرآن وارد شده باشد.

امام هشتم(عليه السلام): قرآن در آيه مباهله، به طور روشن بر فضيلت و برترى او بر ديگران گواهى مى دهد و مى فرمايد:

(فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكُمْ وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَكُمْ وَ أَنْفُسَنَا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ).[١]

«هرگاه بعد از علم و دانشى كه درباره مسيح به تو رسيده باز كسانى با تو به محاجه و ستيزه برخيزند به آنها بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم و شما هم فرزندان خود را، و ما زنان خويش را دعوت نماييم و شما هم زنان خود را و ما از نفوس خود دعوت كنيم و شما هم از نفوس خود، آن گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».

پيامبر(صلى الله عليه وآله) حسن و حسين(عليهما السلام) را به عنوان ابنائنا و دختر گراميش را به عنوان نساء و اميرمؤمنان(عليه السلام) را به عنوان «أنفسنا» وارد ميدان مباهله كرد و اين گواه بر آن است كه در ميان بندگان آن روز خدا، افضل از اين سه گروه نبوده و از اين كه رسول گرامى(صلى الله عليه وآله) برترين انسانهاست، طبعاً آن كس كه جان پيامبر حساب مى شود چنين مقامى را دارا خواهد بود.

مأمون، با اين كه فرد دانشمند و آگاهى بود، خواست مغالطه كند و