مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤ - فنّ مناظره

أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ).[١]

«مردم را با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به نيكوترين شيوه به بحث و مجادله بپرداز يقيناً پروردگارت به كسانى كه از راه او گمراه شده اند و نيز به راه يافتگان، داناتر است».

فنّ مناظره

يكى از علوم انسانى، فن مناظره است كه براى خود، تعريف و موضوع و قواعدى دارد و در اين باره، رساله هاى مختلفى نوشته شده است كه ما فعلاً از آنها مى گذريم. در درجه نخست، يادآور مى شويم: مناظره بايد بر اساس واقع بينى و حقيقت يابى استوار شود، نه بر محور خودستايى و به كرسى نشاندن سخن خويش كه در اصطلاح قرآن و حديث به آن «مراء» مى گويند.

قرآن مجيد، به مؤمنان دستور مى دهد با اهل كتاب به روش زيبايى مناظره كنيد، چنان كه مى فرمايد:

(وَ لاَ تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلاَّ بِالتي هِيَ أَحْسَنُ).[٢]

و در آيه ديگر، از مناظره ابراهيم با نمرود يادآور مى نمايد و مؤمنان را به دقت در آن مناظره دعوت مى كند، چنان كه مى فرمايد:

(أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ).[٣]