الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٩٤ - نيايش چهاردهم دعاى آن حضرت به هنگامى كه از ستمكاران بدو ستمى يا مكروهى مىرسيد

به خلافش برخاسته است عاجزش گردان.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و خصم مرا رخصت مده كه بر من ستم روا دارد. نيك ياريم كن كه در برابرش پايدارى كنم و مرا از ارتكاب اعمالى چون اعمال او و گرفتار آمدن به حالتى چون حال او، نگه‌دار.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و در حال مرا بر ضد او چنان ياورى كن كه خشم مرا فرو نشاند و انتقام من از او بستاند.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و به جاى آن ستم كه آن ستمكار بر من روا داشته است تو عفو و بخشايش خود بر من ارزانى دار و به جاى سوء رفتار او رحمت خود بر من عطا فرماى، كه هر مكروهى در برابر خشم تو ناچيز است و هر مصيبتى در برابر غضب تو سهل.

اى خداوند، آن سان كه در دل من ستمديدگى را نكوهيده داشته‌اى مرا نيز توفيق ده كه به كس ستم نكنم.

اى خداوند، شكايت جز به تو به ديگر كس نبرم و از ديگرى جز تو داورى نجويم. هرگز مباد كه چنين كنم. پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و دعاى مرا به اجابت پيوند و دادخواهى مرا با دگرگون ساختن ستمگر قرين فرماى.

اى خداوند، مرا به نوميدى از انصاف دادن خويش ميازماى. و آن را كه بر من ستم روا مى‌دارد آن چنان ايمن مگردان كه كيفر تو از ياد ببرد، تا در ستم بر من پاى فشرده و بر حق من دست تطاول دراز كند. به زودى آن وعده كه به ستمكاران داده‌اى در حق او روا دار و آن وعده اجابت كه بيچارگان را داده‌اى در باره من به جاى آر.

اى خداوند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا توفيق ده كه هر چه بر من مقدّر نموده‌اى، خواه مرا سودمند افتد يا زيانمند، به آسانى‌